ايشان اشاره كرد به مرجوحيت فعل ايشان وعدم استحسانش ; وچون ايشان با اين همه درخواست آن كردند جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) غضبناك شد ، وامر كرد ايشان را به اينكه : نماز در بيوت خود بخوانند ، وفرمود كه : به تحقيق كه بهترين صلات مرد در خانه أو است سواي صلات مكتوبه .
وعيني در " عمدة القاري " در شرح اين حديث گفته :
سبب غضبه : أنهم اجتمعوا بغير أمره ، ولم يكتفوا بالإشارة منه بكونه ( 1 ) لم يخرج إليهم ، وبالغوا حتّى حصبوا بابه . . إلى آخره ( 2 ) .
پس از اين حديث ثابت شد كه : جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) هرگز به اقتداى مردم با آن جناب در نماز نافله راضى نبوده ، بلكه آن را مرجوح ومذموم مىدانست ، وبر دعوت به سوى آن غضبناك شد ، وبه خلاف آن امر فرمود .
پس بنابر اين ، حديث " صحيح ترمذى " وغيره كه از آن ظاهر است كه : جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) مردم را به سوى اقتدا در صلات نفل دعوت كرده ، وفضيلت آن بيان نموده ، بلا شبهه كذب وافتراى بحت باشد ; پس ذكر چنين حديثي كه " صحيح بخارى " تكذيب آن كرده باشد ، وآن هم به مقابله شيعه به غايت عجيب است .
وبخارى اين حديث را در كتاب الاعتصام بالكتاب والسنّة در باب ( ما يكره من كثرة السؤال وتكلّف ما لا يعنيه ) به اين ألفاظ آورده :
هامش
1 . في المصدر : ( لكونه ) .
2 . عمدة القاري 22 / 162 .