پنجم : آنكه اين أحاديث را كه متضمّن اعطاى عمر سهم ذي القربى است - قطع نظر از آنكه مقدوح الاسناد است - روايات ثقات ومعتمدين أهل سنت - كه عن قريب مذكور مىشود - تكذيب مىنمايد ; چه از آن صراحتاً واضح مىشود كه : عمر سهم ذي القربى [ را ] ساقط كرده .
وتطبيقي كه مخاطب اختراع كرده فاسد است ومبنى است بر تغافل از ألفاظ أحاديث دالّه بر منع .
وقطع نظر از اين ، روايتي كه خود أبو داود از جبير بن مطعم نقل كرده ، تكذيب اين هر دو روايت كه از ابن أبي ليلى آورده مىكند ; زيرا كه روايت جبير بن مطعم دلالت واضحه دارد بر اين كه : از أبو بكر در عدم اعطاى اقرباى جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) مخالفتي صريح با آن جناب واقع شده كه آن حضرت به ايشان خمس مىداد ، وأبو بكر نمىداد ايشان را آنچه جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) مىداد ايشان را .
وحافظ منذرى هم - كما سيجيء ( 1 ) - معترف شده به اينكه مدلول حديث جبير بن مطعم همين است كه : أبو بكر به أقارب نبوي [ ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ] خمس نداده ، ومدلول هر دو روايت ابن أبي ليلى آن است كه : از أبو بكر مخالفتي با فعل جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) واقع نشده ، بلكه چنانچه جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم )
هامش
1 . عن فتح القدير 5 / 506 .