وَ مَنْ يَقْنُتْ
و هر كه مداومت مىكند بر طاعت
مِنْكُنَّ
از شما كه ازواج پيغمبريد و فرمان برد
لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ
مر خداى و رسول او را
وَ تَعْمَلْ صالِحاً
و بكند عمل شايسته
نُؤْتِها أَجْرَها
بدهيم مر او را اجر او
مَرَّتَيْنِ
دو بار يك بار براى طاعت خداى تعالى و يكبار براى طلب خشنودى پيغمبر
وَ أَعْتَدْنا
و آماده سازيم
لَها
براى آن زن
رِزْقاً كَرِيماً
روزى نيكو در بهشت زياده بر مزد او
يا نِساءَ النَّبِيِّ
اى زنان پيغمبر
لَسْتُنَّ
نيستيد شما
كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ
مانند يكى از زنان امت چه شما را فضل بسيارست بر سائر زنان
إِنِ اتَّقَيْتُنَّ
اگر مىترسيد از خداى و فرمان او مىبريد
فَلا تَخْضَعْنَ
پس نرمى و فروتنى مكنيد
بِالْقَوْلِ
در سخن گفتن چون با كسى سخن گوئيد
فَيَطْمَعَ الَّذِي
پس طمع كند در شما آنكسىكه
فِي قَلْبِهِ
در دل او
مَرَضٌ
بيمارى است يعنى نفاق يا دوستى فجور
وَ قُلْنَ
و بگوئيد
قَوْلًا مَعْرُوفاً
سخن نيكو و پسنديده دور از ريبت
وَ قَرْنَ
و آرام گيريد
فِي بُيُوتِكُنَّ
در خانهاى خويش
وَ لا تَبَرَّجْنَ
و اظهار پيرايها مكنيد
تَبَرُّجَ الْجاهِلِيَّةِ الْأُولى
چون اظهار كردن زنان در جاهليت ايام نخستين كه آن را جاهليت جهلا گويند و آن زمان ادريس ع بودى تا وقت نوح عليه السلام و اصح آن است كه جاهليت اولى در زمان ابراهيم عليه السلام بوده كه زنان لباسها بمرواريد بافته پوشيده خود را به مردان عرض كردندى و جاهليت اخرى ميان عيسى ع و محمد عليهما السلام است و بعضى معنى آيت برين وجه گفتهاند كه مخراميد در رفتن چون خراميدن جاهليت اولى
وَ أَقِمْنَ الصَّلاةَ
و بهپاى داريد نماز را كه اصل طاعات بدنيّه است
وَ آتِينَ الزَّكاةَ
و بدهيد زكات را كه اشرف عبادات ماليه است
وَ أَطِعْنَ اللَّهَ
و فرمان بريد خداى تعالى را در فرائض
وَ رَسُولَهُ
و پيغمبر او را در سنن
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ
جز اين نيست كه مىخواهد خداى تعالى
لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ
تا ببرد از شما گناه را
أَهْلَ الْبَيْتِ
اى زنان پيغمبر عليه السلام
وَ يُطَهِّرَكُمْ
و پاك گرداند شما را از معاصى
تَطْهِيراً
پاك گردانيدنى صاحب كشاف آورده كه اين آيت دليلست بر آنكه ازواج نبى اهل بيت وىاند و در وسيط از عكرمه رح نقل مىكند كه مراد از اهل بيت ازواج وىاند بدليل خطاب گذشته و آينده و ضمير مذكر در يطهركم به جهت غايبست چه پيغمبر در ميان ايشان بوده و در زاد المسير قولى آورده كه عام است مر ازواج و اولاد را ، در احقاف از امام منصور ماتريدى رحمة اللّه عليه همين نقل مىكند و صاحب عين المعانى فرموده كه ظاهر تفسير دلالت بر آن دارد كه اهل بيت ازواج باشند اما از عائشه رض و ام سلمه رض و ابو سعيد خدرى و انس بن مالك رضى اللّه عنهم نقل كردهاند كه اهل بيت فاطمه و على و حسن و حسيناند رضوان اللّه عليهم اجمعين و در اسباب نزول آورده كه ام سلمة رض فرمود كه پيغمبر عليه الصلاة و السّلام در خانه من هر گليمى كه بر فراش وى مىافگنده بودم نشسته بود فاطمه رض درآمده و جهت حضرت پدر صلى اللّه عليه و سلّم سبوسات يا گوشت پخته آورده بود حضرت فرمود كه اى فاطمه على و هر دو فرزندان را بخوان تا درين خوان با ما همكاسه شوند چون طعام خورد مصطفى صلى اللّه عليه و سلّم فضله آن گليم بر ايشان پوشانيد و گفت خدايا اينها اهل بيت مناند رجس را از ايشان ببر و ايشان را پاكيزه گردان اين آيت نازل شد و من سر خود در زير گليم كردم و گفتم يا رسول اللّه من از اهل بيت توام فرمود كه انك على خير ازين جهت است كه آل عبا برين پنج تن اطلاق مىكنند شعر آل العباء رسول اللّه و ابنته و المرتضى ثم سبطاه اذا جمعوا در تيسير و بعضى ديگر از تفاسير از انس بن مالك رضى اللّه عنه نقل مىكند كه چون وقت نماز بر در خانه فاطمه رضى اللّه عنها بگذشتى گفتى الصلاة انما يريد اللّه ليذهب عنكم الرجس اهل البيت و يطهركم تطهيرا .