وَ إِنَّ جُنْدَنا
و به درستى كه لشكر ما يعنى متابعان انبياء ع
لَهُمُ الْغالِبُونَ
هر آئينه ايشان غلبهكنندگاناند به حجت يا به نصرت در اغلب اوقات و غلبه كفّار بر ايشان بسبيل ندرت است
فَتَوَلَّ عَنْهُمْ
پس روى بگردان اى محمد ص از ايشان
حَتَّى حِينٍ
تا هنگام امر قتال يا زمان وعده نصرت كه روز بدرست يا روز فتح مكه
وَ أَبْصِرْهُمْ
و به بين حال ايشان در ان روز
فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
پس زود باشد كه ببينند ايشان در دنيا نصرت ترا و در آخرت علو رتبه ترا آوردهاند كه چون كفّار وعيد فسوف يبصرون شنيدند گفتند كه اين كى خواهد بود آيت آمد كه
أَ فَبِعَذابِنا
آيا به عذاب ما
يَسْتَعْجِلُونَ
شتاب مىكنند و وقت نزول آن مىپرسند
فَإِذا نَزَلَ
پس چون فرود آيد آن عذاب
بِساحَتِهِمْ
به پيشگاه منزل ايشان
فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ
پس بد باشد صباح بيمكردهشدگان آوردهاند كه در ميان قبائل عرب قتل و غارت بسيار بود و هر لشكرى كه قصد قبيله داشتندى همه شب راه پيموده و وقت سحر كه زمان خواب گران است بحوالى ايشان درآمدندى و دست به غارت و اسر و تاراج بركشاده قوم را مستاصل ساختندى و بدين سبب اغلب غارت در صباح واقع مىشد غارت را صباح نام نهادندى و هر چند كه غارت در وقتى ديگر وقوع يافتى همان صباح گفتندى درين آيت تشبيه كرد عذاب را به لشكرى كه ناگاه بديشان هجوم خواهد كرد و غارتى بديشان واقع خواهد شد كه آن عذاب استيصال است و مردى است كه در ان صباح كه حضرت رسالت پناه صلى اللّه عليه و سلّم به زمين خيبر رسيد و قلعه و حصون ايشان را ديد فرمود كه اللّه اكبر خربت خيبر انا اذا نزلنا بساحة قوم فساء صباح المنذرين پس حق سبحانه و تعالى ديگر بار به جهت تاكيد مىفرمايد
وَ تَوَلَّ عَنْهُمْ
و روى بگردان اى محمد ص و اعراض كن از ايشان
حَتَّى حِينٍ
تا وقتى كه آيت السيف نازل شود
وَ أَبْصِرْ
و ببين كه عذاب بر ايشان فرود آيد
فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ
پس زود بود كه بينند انواع عقوبتها در دنيا و عقبى
سُبْحانَ رَبِّكَ
پاك است پروردگار تو
رَبِّ الْعِزَّةِ
خداوند عزّت و قوّت و غلبه
عَمَّا يَصِفُونَ
از آنچه وصف مىكنند مشركان او را
وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ
و سلام بر فرستادهشدگان
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ
و همه ستايشها
رَبِّ الْعالَمِينَ
مر خداى را عز و جلّ كه پروردگار عالميان است درين آيت بندگان را تعليم تسبيح و تسليم و تحميد مىكند و امام محى السنة رح در معالم التنزيل باسناد خود از مرتضى على كرم اللّه وجهه نقل مىكند كه هر كه دوست مىدارد كه برو پيمايند مزد و ثواب را به پيمانه بزرگتر بايد كه آخر كلام او از مجلس اين آيت باشد سبحان ربك الآية تا ثواب بيابد .