اما آنچه گفته : جواب از اين طعن آنكه : دعوى هبه از حضرت زهرا رضى الله عنها [ ( عليها السلام ) ] و شهادت دادن حضرت على [ ( عليه السلام ) ] و اُمّ أيمن يا حسنين ( عليهما السلام ) - على اختلاف الروايات - در كتب اهل سنت اصلا موجود نيست ، محض از مفتريات شيعه است ، در مقام الزام اهل سنت آوردن و جواب آن طلبيدن كمال سفاهت است .
پس مردود است به اينكه : انكار وجود اين دعوى و شهادت در كتب اهل سنت ، ناشى از كمال عناد [ و ] عصبيت است ; زيرا كه اين دعوى در كتب كثيره از كتب معتمده و اسفار معتبره ايشان مذكور است ، مثل :
1 . تصانيف عمر بن شبّه ،
2 . و مجد مورخ ،
3 . و ابوبكر جوهرى ،
4 . و “ مغنى “ قاضى القضات ،
5 . و “ ملل و نحل “ شهرستانى ،
6 . و “ كتاب الموافقه “ ابن السمان ،
7 . و “ معجم البلدان “ ياقوت حموى ،
8 . و “ محلّى “ ابن حزم ،
9 . و “ نهاية العقول “ ،
10 . و “ تفسير كبير “ مسمى به “ مفاتيح الغيب “ ،
11 . و “ رياض النضرة “ ،
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحه 30
پدیدآورندگان: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص۳۰