و چون ابوبكر زهرا [ ( عليها السلام ) ] را در دعوى تصديق نموده ، باز اشهاد اُمّ أيمن و حضرت امير [ ( عليه السلام ) ] چه بود ؟ !
الحمد لله از روى روايات اماميه اظهار حق شد ، و طوفان و تهمتى كه بر ابوبكر بسته بودند - كه دعوى را مسموع ننمود ، و شهادت را ردّ كرد - دروغ بر آمد ، والله يحقّ الحقّ ويبطل الباطل .
و در اينجا نيز بايد دانست كه علماى شيعه چون ديدند كه هبه به غير قبض ، موجب ملك نمىشود ، پس حضرت زهرا رضى الله عنها [ ( عليها السلام ) ] چرا در غضب مىآمد ، و ابوبكر را چه تقصير ؟ ! ناچار در زمان ما علماى ايشان از اين دعوى نيز انتقال نموده ، دعوى ديگر برآورد [ ند ] ( 1 ) ، طعن ديگر تراشيدند كه آن طعن چهاردهم است ( 2 ) .
أقول :
سيد مرتضى علم الهدى بعد نقل كلام قاضى القضات گفته :
نحن نبتدىء فندلّ على أن فاطمة ( عليها السلام ) ما ادّعت من نحلة فدك إلاّ ما كانت مصيبة فيه ، وإن مانعها ومطالبها بالبيّنة مُتعنِّتٌ عادلٌ عن
هامش
1 . زياده از مصدر .
2 . تحفه اثناعشريه : 277 - 279 .