كار بر ابوبكر چرا تنگ مىشد ؟ ! مگر اينكه گويند : زمينها در تصرف خاص ابى بكر بود .
و اگر جايز نبود ، پس قياس آن بر دادن فدك به حضرت فاطمه ( عليها السلام ) به استيهاب از مسلمين - كه در جواز آن شكى نيست - بى جا است ; زيرا كه امر جايز را بر حرام قياس نتوان كرد .
اما آنچه گفته : در ميان ابوبكر و حضرت زهرا ( عليها السلام ) بابت اين مقدمه به صلح و صفا انجاميد ، و رفع كدورت به خوبى حاصل گرديد ، چنانچه از روى روايات شيعه و سنى به ثبوت رسيد .
پس كذب محض و افتراى صرف است ، و روايات طرفين دلالت بر كذب اين دعوى مىكند ، و روايات اهل سنت سابق از اين در ردّ جواب طعن سيزدهم نقل نموده شد .
اما آنچه گفته : رفع اين شبهه آنكه : اين وصيت حضرت زهرا ( عليها السلام ) بنابر كمال تستر و حيا بود .
پس جوابش آنكه : ابوبكر جوهرى روايت كرده :
قالت فاطمة - يعني لأبي بكر - : « لا كلّمتك أبداً » . .
قال أبو بكر : لا هجرتك أبداً . .
قالت : « والله لأدعون الله عليك » . .
قال : والله لأدعون الله لك . .
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي ) — صفحة 247
مساهمون: سيد محمد قلي موسوي نيشابوري كنتوري لكهنوي
ص٢٤٧