اما وجه تكذيب روايت اولى اين افترا را ، پس اين است كه در آن مذكور است كه :
حضرت فاطمه ( عليها السلام ) وصيت كرده بود كه كسى ديگر بر جنازه آن حضرت نيايد .
و خود مخاطب بعد نقل آن گفته :
پس به اين جهت حضرت امير ( عليه السلام ) كسى را بر جنازه حضرت زهرا ( عليها السلام ) نطلبيد ( 1 ) .
و اما دلالت روايت ثانيه بر كذب اين بهتان ; پس به غايت عيان است كه در آن ، اعتراف خود ابوبكر به عدم حضور بر جنازه آن حضرت ( عليها السلام ) منقول است ، وهذه عبارتها :
ابوبكر صديق و عمر فاروق و ديگر اصحاب كه به خانه على مرتضى ( عليه السلام ) به جهت تعزيت آمدند ، شكايت كردند كه : چرا ما را خبر نكردى تا شرف نماز و حضور درمىيافتيم ( 2 ) .
و نيز جواب جناب امير ( عليه السلام ) - كه به اين عبارت نقل كرده كه :
على مرتضى ( عليه السلام ) گفت : فاطمه وصيت كرده بود كه چون از دنيا بروم مرا به شب دفن كنى تا چشم نامحرمان بر جنازه من نيفتد ، پس به موجب وصيت وى عمل كردم . ( 3 ) انتهى . -
هامش
1 . در اواخر همين طعن از تحفه اثناعشريه : 281 گذشت .
2 . در اواخر همين طعن از تحفه اثناعشريه : 281 گذشت .
3 . در اواخر همين طعن از تحفه اثناعشريه : 281 گذشت .