مذكور است ، اين هم مذكور است كه عمر بن خطاب آن كتاب را از آن جناب گرفته بدريد .
پس به سبب تقرير فعل عمر ، طعن دو بالا شد ، يعنى هم فدك نداد و هم عمر اهانتى و ايذائى كه به آن جناب رسانيده بود ، بر آن راضى شد و سكوت ورزيد .
و نيز تثبطى ( 1 ) و تعللى كه قبل از وعظ حضرت فاطمه ( عليها السلام ) ابوبكر در دادن فدك به آن جناب كرد ، همان باعث به در رفتن او از لياقت امامت مىشود ; زيرا كه اين تثبط موجب ايذاى حضرت فاطمه ( عليها السلام ) بود ، و آن ‹ 291 › موجب حبط جميع اعمال و به در رفتن او از اسلام و ايمان و عدالت است .
بلكه محض انتزاع فدك موجب سلب ايمان ابى بكر بود ; زيرا كه اين انتزاع موجب ايذاى حضرت فاطمه ( عليها السلام ) گرديد ، و ايذاى حضرت فاطمه ( عليها السلام ) موجب ملعونيت است ، و هرگاه ملعونيت او ثابت شد لياقت امامت از او منتفى شد .
اما آنچه گفته : شبهه اول آنكه : هر چند دعوى ميراث و دعوى هبه كه از حضرت زهرا ( عليها السلام ) به وقوع آمده ، نزد ابوبكر به ثبوت نرسيد ، اما اگر مرضى
هامش
1 . تثبط : تعويق ، تأخير ، كوتاهى .
مراجعه شود به : نهايه ابن اثير 1 / 207 ، تاج العروس 10 / 207 ، العين 7 / 412 ، الصحاح 3 / 1117 ، لسان العرب 7 / 267 .