شود كه رسول خدا ( صلى الله عليه وآله و سلم ) محتاج به اصلاح آن گردد ; زيرا كه حضرت على ( عليه السلام ) سيد اوصياست و حضرت فاطمه زهرا ( عليها السلام ) سيده زنان عالميان است ، پيروى مىكنند به پيغمبر خدا ( صلى الله عليه وآله و سلم ) .
اما آنچه گفته : حضرت موسى ( عليه السلام ) به حكم بشريت بر حضرت هارون [ ( عليه السلام ) ] كه نبىّ مقرب خدا بود غضب نمود .
پس دليل غلط فهمى او است ; زيرا كه غضب حضرت موسى [ ( عليه السلام ) ] در حقيقت بر امت عاصى خود بود نه بر حضرت هارون [ ( عليه السلام ) ] ، چنانچه مولانا محمدباقر مجلسى ( رحمه الله ) در كتاب “ حق اليقين “ فرموده :
در قرآن بسيارى از معاتبات با رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) واقع است ، غرض از آن تهديد و تأديب ديگران است ، و از اين قبيل است آنچه از حضرت موسى ( عليه السلام ) صادر شده در وقتى كه به سوى قوم خود برگشت و ايشان عبادت گوساله كرده بودند ، از انداختن الواح و سر و ريش هارون را گرفتن و پيش كشيدن ، با آنكه مىدانست كه هارون خود تقصيرى ندارد ، و آنكه ( 1 ) بر قوم ظاهر شود شناعت عمل ايشان ; و مانند عتابى كه حق تعالى با حضرت عيسى كرد كه :
هامش
1 . در مصدر : ( تا آنكه ) .