و على ( رضي الله عنه ) [ ( عليه السلام ) ] را به دم ( 1 ) فرستاد ، بازدادن عهد را به كافران ; كه عرب را عادت بود در باز دادن عهد كه همان كس بايستى كه عهد با وى كرده بودندى ، يا كسى از قرابت وى كه هم تن وى بودى . . . الى آخر ( 2 ) .
اين عبارت در مقصود مخاطب - كه اختيار روايت عدم نصب ابى بكر است براى اداى سوره برائت - نص نيست ; زيرا كه در آن همين قدر مذكور است كه : آن حضرت ( صلى الله عليه وآله و سلم ) جناب امير ( عليه السلام ) را عقب ابى بكر براى نقض عهد مشركان فرستاد ، و آن عام است از اينكه بعدِ نصب ابى بكر براى اداى سوره برائت و عزل از آن واقع شده باشد يا بدون آن .
و در “ جذب القلوب “ كه از تصانيف شيخ عبدالحق دهلوى است ، در وقايع سال نهم ، اين عبارت مذكور است :
و هم در اين سال ابوبكر را به حج فرستاد ، و على مرتضى ( عليه السلام ) را نيز از عقب او بفرستاد ، تا سوره برائت [ را ] برخواند ، و نقض عهد مشركان بكند ، و از طواف عريان منع فرمايد ، و هيچ مشرك را نگذارد كه حج كند ، و خبر دهد كه در بهشت نه در آيد الا مؤمن . ( 3 ) انتهى .
هامش
1 . يعنى بلا فاصله . در مصدر : ( در پى او ) .
2 . لطائف التفسير ( تفسير زاهدى ) جلد اول ، شروع سوره توبه ، صفحه دوم ، ( 129 ورق مانده به آخر كتاب ) .
3 . [ الف ] باب پنجم در هجرت نمودن آن حضرت از مكه به مدينه صفحه 135 ( نسخه چهاپه ) . [ ب ] جذب القلوب : 830 ( طبع نول كشور هند ، سنه 1322 ) . [ جذب القلوب : 83 ] .