كه حضرت ( صلى الله عليه وآله و سلم ) اين عذر [ را ] ( 1 ) فرموده باشد ، بلكه عذرى كه در روايات مذكور است اين است كه فرموده : « جبرئيل ( عليه السلام ) نازل شد و گفت : ادا نمىكند از جانب تو مگر كسى كه از تو باشد » .
و از همه غريب تر آن است كه نيابت پيش نمازى را - كه ثابت نيست كه به گفته رسول الله ( صلى الله عليه وآله و سلم ) باشد ، و خلافش معلوم است ; و به اعتقاد ايشان هر مرد جائرى و فاجرى امامت نماز مىتوان كرد - دليل خلافت ابوبكر مىكنند ; و عزل ابوبكر و دادن آيات را به اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) به امر خدا ، منشأ فضيلت آن حضرت نمىدانند . ( 2 ) انتهى .
حاصل آن است كه در اين عبارات و امثال آن ، مجرد عدم توليتِ كارى را به ابوبكر ، دليل عدم استحقاق او براى خلافت نگردانيدهاند ، بلكه عدم توليت را با عزل او از امورى كه توليت آن به او حاصل شده ، دليل عدم استحقاق او گردانيدهاند ; و آن ظاهر است .
و به هر كيف اگر چه مخاطب به جواب اين طعن عرق ريزى و جان فشانى بسيار در اثبات ولايت ابى بكر در سراياى متعدده و بعوث متكثره نموده ليكن سودى ندارد ; زيرا كه نبذى از آن نزد علماى ثقات اهل سنت هم ثابت نيست ، چه جا كه نزد شيعه لياقت اصغا داشته باشد .
بيانش آنكه ابن حجر در “ صواعق محرقه “ در جواب از اين طعن گفته :
هامش
1 . زياده از مصدر .
2 . [ ب ] حق اليقين : 154 . [ حق اليقين : 154 - 155 ] .