سوم : آنكه اگر به كارى نفرستادن ، موجب عدم لياقت امامت باشد ، لازم آيد كه حسنين ( عليهما السلام ) نيز لايق امامت نباشند ، معاذ الله من ذلك ; زيرا كه حضرت امير ( عليه السلام ) اين هر دو را در هيچ جنگ و بر هيچ كارى نمىفرستاد ، و برادر علاتى ( 1 ) ايشان را كه محمد بن الحنفيه بود به كارها مأمور مىساخت ، تا آنكه مردم از محمد بن الحنيفه سؤال كردند كه پدر بزرگوار تو در جنگها و جاهاى خطرناك تو را كار مىفرمايد ، و حسنين ( عليهما السلام ) را از خود جدا نمىكند ، باعث اين چيست ؟ آن امام زاده ( عليه السلام ) منصف فرمود كه : حسنين ( عليهما السلام ) در اولاد پدر من به منزله دو چشم اند در بدن انسان ، و ديگران مثال دست و پا ، تا كار از دست و پا سرانجام يابد چشم را چرا رنج بايد داد ; بلكه جبلّت انسان است كه دست را سپر چشم مىكند در وقت آفت . ( 2 ) انتهى .
أقول :
قاضى القضات در كتاب “ مغنى “ ، و محقق خواجه نصيرالدين ( رحمه الله ) در كتاب “ تجريد “ ( 3 ) ، و علامه حلى در كتاب “ كشف الحق و نهج الصدق “ ( 4 ) و مولانا
هامش
1 . بنو العلات : فرزندان مرد از مادران جداگانه . مراجعه شود به لغت نامه دهخدا .
2 . [ ب ] تحفه : 267 . [ تحفه اثناعشريه 266 - 267 ] .
3 . [ ب ] [ شرح تجريد ] 1 / 295 . [ شرح تجريد : 401 ( تحقيق زنجانى ) ، و صفحه : 509 ( تحقيق آملى ) ، و صفحه : 204 ( تحقيق سبحانى ) ] .
4 . [ ب ] دلائل الصدق 3 / 18 .