بشما نشان داده است
24 مگر شود آنچه آدمى خواهد ؟ [ نه چنين است ]
25 كه آغاز و انجام با خداوند است
26 و چه بسيار فرشته بآسمانها و زمين دارد كه جز باذن و رضاى او ميانجى نشوند
27 البتّه آنها كه رستاخيز باور ندارند فرشتگان را بنام ، ماده مىنامند
28 چه دانشى ندارند جز گمانى كه آن راه بحقّ نشان ندهد
29 پس اى محمّد آنكه از خدا رو گردان شد و جز زينت زندگى نخواست پرواى او مدار
30 كه اندازه ى دانشش همين است و همانا پروردگارت بداند كه از راه بگشته است و كى راسترو است
31 چه آنچه بآسمانها و زمينست ملك او است و بدكاران برستاخيز مزد خود برند و نكوكاران نكوئى بينند
32 همان كسان كه از گناه بزرگ و كار زشت پرهيز كنند جز نزديكى باندكى و ناچيزى كه البتّه آمرزش خداى تو گشاده است و او شما را بهتر شناسد چون از دل زمينتان در آورد و به شكم مادرانتان [ بقدرت او ] نهان بوديد پس ستايش خود نكنيد و گول نخوريد كه او پرهيزكاران را بهتر شناسد .
شأن نزول : طبرى : وليد بن مغيره مسلمان شد يكى از دوستانش گفت :
چرا دين بزرگان ملَّت خود را رها كردى و پندارى كه آنها در آتشند و گمراه ، او گفت : من از آزار آخرت مىترسم ، رفيق او گفت : تو چيزى از مال خود به من ده تا من بار آزار آخرت تو را بپذيرم او اندكى مال به او داد و مشرك شد و زان پس از پرداخت بقيّه ى تعهّد خود پشيمان شد و نداد . آيت 32 براى او نازل شد .
ترجمه :
33 مگر نديدى آنكه پشت بدين كرد
34 و اندك سرمايه اى [ براى جلوگيرى از عذاب آخرت ] داد و زان پس خوددارى كرد و نداد
35 مگر از غيب خبر داشت و مىديد [ كه مىتوان عذاب آخرت بمال خريد ] ؟
36 مگر از كتاب موسى خبردارش نكردند
37 و نيز ابراهيم كه بدرستى وظيفه ى خود انجام داد و اعلام كرد :
38 گناه كسى را دگرى نتواند به گردن گيرد ؟
39 و آدمى را جز كوشش خودش سودى نبود
40 و به زودى بهره ى كارش ديده شود
41 و سپس سزائى تمام به او رسد
42 و سر انجام كار بسوى پروردگار تو است
43 كه آدمى را بگرياند
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 95
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٩٥