ديوانه است يا كه جادو
40 پس با لشكريانش بگرفتيم و بدرياشان فكنديم كه سزاوار سرزنش بود و بهانه اش نبود
41 و نيز در گرفتارى گروه عاد نشان قدرت است و انتقام چه بر آنها سخت بادى فرستاديم كه جز خشكى و نابودى سودش نبود
42 و بهر چه گذر كرد چون گياه خشكيده نمود
43 و هم از ملَّت ثمود پند گيرند كه آگاه شان كردند : چند روزى ز زندگى برخوردار شويد تا كه سرنوشت نمودار شود
44 از پس اعلام سر از فرمان پروردگار خود بدر بردند و فريادى سخت و آتشى فرا گرفتشان شد و خود مىنگريستند
45 كه نه نيروى به پا خواستن است و نه توان كينه توزى
46 و پيش از اين مردمان قوم نوح نابود شدند كه مردمى نابفرمان بودند . [ و ديگر از نشانه هاى قدرت ما است ]
47 كه آسمان را بتوان خود درست كرديم چه از ما است گشايش و توانائى
48 و نيز زمين بگسترديم و چه خوب جاى آماده ى زندگى كرديم
49 كه بر آن ز هر چيزى جفتى آفريديم تا شايد آفريدگار خود به ياد آريد [ اى محمّد بگو ]
50 پس ز هر كار زشت بسوى حقّ گريزيد كز بد آينده بآشكار بيمتان دهم
51 و با خداى ديگرى انباز نكنيد كه هم بآشكار از چنين بد انديشى بيمناكتان كنم . [ ولى تو اى محمّد آسوده دل باش كه ]
52 گذشتگان نيز چنين بودند و پيغمبرى بر ايشان نيامد جز كه جادو و ديوانه اش گفتند
53 آيا بى دينان يكدگر را سپردهاند كه دشمن پيغمبران شوند ؟ ولى نه سفارش است كه همگى سركش و نابفرمانند
54 اى محمّد روى از آنها بگردان كه بر تو سرزنش نباشد
55 و از تذكّر و اندرز غافل مشو كه هر پندى بمؤمنى سودى دهد
56 چه آدمى و پرى را براى ايمان و پرستش خود و آدمگرى آفريديم
57 و نه چشم به روزى آنها است و نه بسفره و خوراكشان
58 چون خداوند خود بخشنده ى روزى است با توانى پاينده و استوار
59 پس پرواى كافران مدار كه چو همكيشان گذشته شان سزاوار آزارند
60 و شتاب به آن نيست كه روز موعود ميرسد و واى بر ايشان باشد .
سخن مفسّرين : ابو الفتوح : اين سوره جملگى بمكّه فرود آمده است و 60
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 62
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٦٢