پيغمبران دروغ شمردند و تهديد حقّ استوار بر ايشان شد
15 مگر از آغاز آفرينش ناتوان بوديم كه رستاخيز باور نداشتند ؟ بلى در خلق جديد و آفرينش نو ، دو دل بودند كه باور نكردند
16 ولى ما آدمى را آفريديم و آنچه با خود بينديشد بدانيم چه از رگ گردنش به او نزديكتريم
17 و دو فرشته از راست و چپ نشسته آنچه كند فرا گيرند
18 و سخنى نگويد مگر بجلو نگهبانى آماده و چابك دارد
19 تا بيهوشى مرگ برسد و نمودار كند آن را كه حقيقت است و آدمى از آن گريزان
20 و آواى بوق بر آيد كه روز موعود رسيد
21 و با هر كسى نگهبانى است كه بمحشرش براند و گواهى كه از گذشته اش خبر دارد
22 و به او گويند : از اين روز بى خبر بودى و امروز چشم تيز بين دارى كه آنچه كرده اى در جلو بينى
23 و همدمى دارد كه گويد : اين سياهه ى كار او است نزد من آماده
24 و فرمان رسد : هر نابفرمان سركشى را بدوزخ اندازيد 25 كه جلوگير كار خير بود و به ديگران دراز دست و به راه حق دو دل
26 و هم آنكه با خداى ديگرى پنداشت به عذاب سختش گرفتار كنيد
27 آنجا است كه همدم دوزخى او گويد : پروردگارا من ز راهش نبردم كه خود راه گم كرده ز بيراهه ى دورى رفت
28 فرمان رسد :
به پيشگاه ما خصومت نكنيد كه زين پيش بيمتان داديم 29 و سخن ما دگرگون نشود و ستمكار ببندگان نباشيم
30 آن روز است كه ز دوزخ پرسيم پر شدى ؟
گويد : شود بر اين فزائيد ؟
31 به همان روز به زودى بهشت را نزديك پرهيزگاران كنند و گويندشان :
32 همين است نويد بر خويشتن دار باز گشته بحقّ 33 كه در نهان از خدا ترسيد و دل رو بسوى او آورد
34 اكنون بتندرستى و آسودگى درون آن شويد كه اين است آن روز جاودانى
35 و آنچه خواهيد آنجا بيابيد و بنزد ما فزون از آن نيز باشد . [ اى محمّد كافران بدانند ]
36 بروزگار پيشين چه مردمى نابود كرديم سخت تواناتر از ايشان . مگر آنها كه بشهرها گشتهاند گريزگاهى براى آنگونه كسان يافتهاند ؟ البته پناهى نداشته اند
37 و آنحوادث يادآورى است و پندى براى هر كه دل دهد و گوش فرا آورد و با خرد بسنجد
38
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 48
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٤٨