عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوارِيِّينَ مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّه قالَ الْحَوارِيُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اللَّه فَآمَنَتْ طائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ وَكَفَرَتْ طائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظاهِرِينَ ( 14 )
معنى لغات : « مَرْصُوصٌ » از مصدر « رص » بفتح اوّل و تشديد دوّم يعنى استوار ساختن چون رصاص بمعنى مسّ است . « زاغُوا » از مصدر زيغ بفتح اوّل و سكون دوّم از سوئى بسوئى ديگر كردن .
جهت نزول : طبرى : در جهت نزول آيات اوّل اين سوره چند قول است 1 - گروهى از مسلمانان آرزو كردند برترين بندگى را بدانند تا به آن رفتار كنند و چون به آنها گفتند : جهاد گناهكاران است برترين بندگى بر ايشان دشوار آمد ، به اين آيات توبيخ شدند و به آنها يادآورى شد كه دوست خدا او است كه در جنگ با دشمن دين استوار باشد 2 - سرزنش آنها است كه بيهوده سرائى مىكردند و خود ستائى بكارى كه نكردهاند و مىگفتند : در جنگ چنين كرديم و چنان از خود نموديم . اين آيه آنها را از اين گونه سخن جلوگيرى مىكند .
3 - روى سخن با منافقين است كه بمؤمنين نويد كمك مىدادند و نمىكردند .
ترجمه : بنام خدا كه بخشش او همگانى است و مهرش براى فرمانبران
1 خداى را ستود هر آنچه آفريده بود چه در آسمان و چه بر زمين كه او برتر است و درستكار
2 اى مردمى كه به خدا و پيغمبرش گرويديد چرا سخنى بگوئيد كه انجامش ندهيد
3 چه بزرگ گناهى است به پيشگاه حق كه بگوئيد و نكنيد
4 ولى خداوند دوست دارد [ در برابر گفتار ناكردنى ] جنگاوران براهش بصف شده چون ديوار آهنين باشند
5 [ اى پيغمبر دلگران ز آزار اعراب مباش ] و بخاطر بدار كه موسى با مردم خود گفت : شما كه پيغمبر خدايم مىدانيد چرا مرا ميازاريد ؟
و چون ايشان ز راه حقّ بگشتند خدا هم دلشان ز دريافت حق بگرداند چه خداوند مردم نابكار را رهبرى نخواهد كرد
6 و هم بخاطر آر كه عيساى پسر مريم
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 258
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٢٥٨