با اينكه مىدانستم نامه ى من به آنها سودى ندارد و سرنوشت خداوندى آنها را گرفتار مىكند . پيغمبر او را تصديق فرمود و معذورش داشت . و چند آيت اوّل اين سوره براى حاطب نازل شد .
ترجمه : بنام خداى بخشنده بجهانيان مهربان ببندگان
1 اى مؤمنين دشمن من و خود را دوست مپنداريد كه به آنها دوستى خود بنمايانيد چه كه آنها دين و قرآن شما را نپذيرفتند . و چون به پروردگار خود گرويدند شما و پيغمبر را از خانمانتان بيرون كردند . پس اگر براى رضاى حقّ و جهاد در راه آن از خانه و زندگى خود بدر شديد در نهان با آنها دوستى نكنيد كه ما مىدانيم آنچه بپوشيد يا آشكار كنيد و هر كه از شما چنين كند راه راست خود گم كرده است .
2 اگر اين كافران بر شما چيره شوند دشمنى هستند كه دست و زبان خود ببدى شما دراز كنند و همى خواهند كه شما را كافر بينند
3 خويشاوندان و فرزندان كافر شما هرگز بشما سود ندهند چه روز رستاخيز ميان شما و ايشان جدائى آورد چون خداوند بيند آنچه شما كنيد
4 چه خوب است پيرو ابراهيم و همراهان او باشيد كه با خويشان خود گفتند : ما از شما بيزاريم و هم از بتهاى شما و دينتان بد مىدانيم و ميان ما و شما هميشه كينه و دشمنى نمودار است تا آنكه به خداى يگانه بگرويد . ولى در اين سخن ابراهيم پيرو او نباشيد كه با پدر گفت : همانا براى تو آمرزش بخواهم چه به پيشگاه حقّ اختيار ديگرى برايت ندارم . [ پس همگى بگوئيد ] پروردگارا تو را پشتيبان خود دانيم و روى دل به تو داريم و سر انجام ما بسوى تو باشد
5 اى پروردگار ما را گرفتار كار كافران مكن و ما را بيامرز كه برترى و حكيمى
6 البتّه نيكو است براى شما مسلمانان بدنبال روش ابراهيم و مردمش رفتن اگر چشم برحمت حقّ داريد و رستگارى قيامت خواهيد . و آنكه رو گردان شد [ خدا را ز كارش زيانى نيست ] كه ستوده است و بىنياز
7 و شايد خداوند ميان شما و آن كافران كه دشمن داريد دوستى آورد كه او است توانا و هم آمرزنده و مهربان .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 244
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٢٤٤