زندگى مردم سنجيد . بلكه با خير و صلاح واقعى بايد سنجيد تا آنجا كه بتوان فهميد و اگر نفهميديم بايد بپذيريم چون آنچه گفته شده است با مصلحت ساختمان روحى و بدنى آدمى برابر شده است كه ما از آن بيخبريم و پيغمبر ( ص ) بموجب الهام خطا ناپذير از ماوراى طبيعت گرفته است و غير آن بيهوده است و ناروا . پس آيه كه پس از دستور تقسيم اموال به اين جمله با مردم سخن گفته است كه از دستور پيغمبر ( ص ) تخلَّف نكنيد براى اهميّت مطلب است كه دستور پيغمبر ( ص ) سخن حقّ است و چون چرا ندارد . و از همين رو است كه در پايان جمله به عذاب و سختى آزار قيامت بيم آور شده است .
5 - آيت 16 و 17 « كَمَثَلِ الشَّيْطانِ » تا « جَزاءُ الظَّالِمِينَ » سنجشى است و داستانى كه رفتار منافقين با يهود بمانند رفتار شيطان است و مردم بىآرام و بد نهاد كه در پى آزار و اغفال ساده دلانند و بخواسته ى خود آنها را وادار مىكنند و چون آن بيچارگان از آن سودى نبرند خود را بيگناه مىشمارند و بكنار مىدارند و آن گولخوردگان را بتنگناى گرفتارى رها مىكنند .
6 - آيت 18 كه جمله ى « اتَّقُوا اللَّه » دو بار گفته شده است شايد براى اين باشد كه جمله ى اوّل وادار مىكند به پرهيزكارى در كارهاى زندگى بقرينه ى جمله ى بعد « وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما - » يعنى بايستى آدمى هميشه عاقبت كار خود را بينديشد و در كار زندگى پرهيزكار باشد . در جمله ى دوّم اشاره است به اينكه چون پرهيزكار شديد و در انديشه ى فردا بوديد تقواى بمعنى ترس از خدا داشته باشيد زيرا آن تقوى آدميرا براى اين تقوى و ترس آماده مىكند و شايد از اينرو بدنبال آن گفته شده است : خدا از كار شما خبردار است كه تا چه اندازه از او مىترسيد .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 240
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٢٤٠