چشيدند و هم آزارى دردناك به پيش دارند
16 نمونه ى رفتار اين بد دلان با دوستانشان ، شيطان است كه بآدمى گويد : بيدين باش و چون او دين خود رها كرد گويد : من از تو بيزارم كه از پروردگار جهانيان ترسناكم
17 و سر انجام هر دوشان آتش هميشگى است كه سزاى ستمكاران است
18 پس اى مؤمنين به راه حقّ پرهيزگار باشيد و هر كس آن انديشه كند كه فرداى رستاخيز چه اندوخته دارد تا از سر انجام بد خدا ترس شود چه آنچه كنيد او آگاه بود
19 و نه ز آن مردمان باشيد كه ياد خدا فراموش كردند تا كه ز خود بىخبر شدند و البته چنين كسان فاسقند و بدكار
20 پس ياران بهشت و آتش بيكسان نباشند كه بهشتيان رستگارند
21 [ اى مردم قدرت اين قرآن بدانيد ] كه اگر آن را بر كوه فرود آريم نرم و ز هم پاشيده از ترس خداش بينند . اين داستانى است كه براى مردم آريم تا در انديشه ى كار خويش باشند
22 و بدانند كه خداوند او است كه جز او آفريننده نيست و داناى نهان و آشكار است و بخشش او فراوان است و مهربان ببندگان است
23 او است خداوندى كه جز او خدا نيست . او است پادشاه پاك درست كه آسوده بدارد و براستى گواه باشد و گرامى است و هر كمى را به درستى رساند و برتر ز هر چيز و چه پاك است او از آنچه انبازش كنند
24 او است آفريننده ى پديد آرنده ى چهره بند و صورتگر و همه نام نيك شايسته ى او است و آنچه بآسمانها و زمين است پاكش شمارد كه او است برتر درستكار .
سخن مفسّرين : مجمع : اين سوره بمدينه نازل شده است و باتّفاق قاريها بيست و چهار آيه است . و ابن عبّاس اين سوره را سوره ى بنى نضير مىناميد .
كشف : مفسّرين گفتند : همه ى اين سوره براى بنى نضير و سر انجام كارشان فرود آمد . و گفتهاند : بنى قريظه و بنى نضير دو قبيله از بنى اسرائيل بودند كه جهود و بت پرست بودند و بنى نضير افرادشان و هم شوكتشان بيش از بنى قريظه بود و در يك ميل فاصله از مدينه قلعه ها و حصارهاى استوار داشتند به نام زهره ، و رئيسى داشتند بنام كعب بن اشرف و چون پيغمبر بمدينه وارد شد
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 217
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٢١٧