خداوندى است جلو بودن حقّ است و ممكن است اشاره باشد به اين كه سرنوشت خدائى اين است كه خدا و پيغمبرش در همه جا و بر همه كس چيره شوند ولى زمان آن معيّن نشده است و همان باشد كه ملَّتها آرزو دارند كه همگى بفرمان يك حكومت عادله اداره شوند و هنوز هنگام آن نرسيده است .
7 - از آيت آخر « لا تَجِدُ قَوْماً - الخ » دو مطلب استفاده مىشود : اوّل آنكه در برابر حقّ و حقيقت رعايت خويشاوندى و دوستى كند ايمان ندارد چون مىگويد : اى پيغمبر مؤمن به خدا و قيامت با دشمن خدا و رسول دوست نيست اگرچه خويشان او باشند . و البتّه آنكه از حقّ و حقيقت چشم بپوشد و بخواهد بر خلاف آن رفتار كند دشمن خدا و رسول است چون خدا و رسول منافع مشتركى با مردم ندارند تا دوستى و دشمنى داشته باشند جز برقرارى حقيقت و عدالت پس هر كس از آن جدا شود دشمن آنها باشد . دوّم - لازمه ى ايمان رعايت حقّ و حقيقت است در برابر هر كس كه باشد از اينروى ميتوان فهميد بيشتر آنها كه براى خود جاه و مقامى درست كرده و هميشه براى نگهدارى و بالا بردن آن از پايمال كردن حق كوتاهى نمىكنند البتّه در دل ايمان ندارند چون دوست و نگهبان حقّكشى و عدالتشكنى هستند تا خود بجاه و مقام بمانند و بالاتر روند .
سورهء حشر - 59
بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
سَبَّحَ لِلَّه ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 1 ) هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مِنْ دِيارِهِمْ لأَوَّلِ الْحَشْرِ ما ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّه فَأَتاهُمُ اللَّه مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 212
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٢١٢