6 و ستاره و درخت به پيشگاه او سجده مىكنند [ و فرمانبرند ]
7 و او اين آسمان بالا برد و ترازو بنهاد [ تا راه سنجش درست و نادرست بدانيد و ]
8 در آن اندازه نگاه داريد و تجاوز از حقّ نكنيد
9 و ترازو برابر بداريد و كمفروشى نكنيد
10 او اين زمين براى همه بنهاد و بگسترد
11 كه در آن ميوه است و خرما بن خوشه در غلاف
12 و هم دانه هاى برگدار و گياه خوشبو
13 پس كدام نعمت پروردگار خود را دروغ شماريد ؟
14 همو است كه آدمى را از گل سفال مانند با صدا آفريد
15 و پريان را از زبانه ى سخت آتش
16 پس كدام نعمتش دروغ است ؟
17 و او است پروردگار خاور و باختر 18 پس چه نعمتى را انكار كنيد ؟
19 او درياى شور و شيرين بر زمين روان كرد كه بهم مىرسند
20 و ميانگيرى در ميان دارند كه هيچيك ز اندازه بدر نمىرود
21 پس كدام يك از خوشىهاى خداوندى را دروغ مىشماريد ؟
22 از آن دو درياى شور و شيرين مرواريد و مرجان بدر آيد
23 پس شما چه نعمتى دروغ دانيد ؟
24 بقدرت او است كشتىهاى كوه نما به دريا درست شده
25 پس بكدام نعمتش انكار آريد ؟
26 كه بنابودى رود هر آنچه بر زمين است
27 و خداى ماند با شكوه و بزرگوارى خود .
28 پس چه نعمتى نادرست دانيد ؟
29 كه هر كه در زمين و آسمان است [ همه چيز خود ] از او بخواهد و او است كه بهر روز ، كار آن روز درست كند .
30 پس كدام خوشى خداوندى را نمىپسنديد ؟
31 اى آدمى و پرى به زودى به كار شما پردازيم [ و بازپرسىتان كنيم ]
32 پس كدام خوشى پروردگار خود را نمىپسنديد ؟
33 اى گروه آدمى و پرى اگر توانيد بسوراخى از كناره هاى آسمانها و زمين درون رويد كه توان آن نداريد
34 پس كدام نعمت پروردگارتان نادرست است ؟
35 [ كه روزى ] شعله ى آتشى و دودى بر سرتان آورند كه نتوانيد به آن برابرى كنيد
36 پس كدام نعمت حقّ را دروغ دانيد ؟
37 بآنگاه كه آسمان بشكافد همچون گل سرخ و روغن گداخته [ رستاخيز به پا شده ]
38 پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را دروغ دانيد ؟
39 كه به آن روز از
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 134
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص١٣٤