رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 63 ) مُدْهامَّتانِ ( 64 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 65 ) فِيهِما عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ ( 66 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 67 ) فِيهِما فاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ ( 68 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 69 ) فِيهِنَّ خَيْراتٌ حِسانٌ ( 70 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 71 ) حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ ( 72 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 73 ) لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَلا جَانٌّ ( 74 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 75 ) مُتَّكِئِينَ عَلى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسانٍ ( 76 ) فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ ( 77 ) تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَالإِكْرامِ ( 78 )
معنى لغات : « حسبان » بمعنى حساب ، تيرهاى كوچك كه مفرد آن حسبانة است . « عصف » برگ زراعت . « صَلْصالٍ » گل خشك كه از خشكى چون بر هم خورد آوازى از آن شنيده مىشود . « فخار » سفال گل پخته . « مارِجٍ » شعله ى با زبانه ى سخت . « شُواظٌ » شعله ى آتش كه خالص و بىدود باشد . گرمى آتش يا خورشيد . « نُحاسٌ » دود خالص كه در آن شعله ى آتش نباشد ، فلز مخصوص بنام روى . « آن » بوقت خود رسيده و به آخر درجه ى تكميل رسيده .
« مُدْهامَّتانِ » از دهماء و مدهامة بمعنى سبزى مايل بسياهى بواسطهء سيراب و قوى بودن . ضَّاخَتانِ « دو چشمه كه آب آنها بتندى و زياد فواره مىزند .
« رَفْرَفٍ » كناره و پرده ى چادر ، دامنه ى زره و قسمت آويزان از آن ، تشك ، متّكا فرش ، لباس ابريشمى نازك ، پارچه اى كه در حاشيه و دامنه ى پرده ميدوزند « عَبْقَرِيٍّ » آقا بزرگى كه از همه برتر است ، هر چه كه كمال و مهارت و نيروى آن شگفتآور باشد ، يك نوع فرش فاخر و با ارزش .
ترجمه : بنام خداى مهربان بهمگان در گذرنده از مؤمنان
1 آنكه مهرش آفرينش را گرفت
3 آدمى را آفريد
2 و قرآنش آموخت
4 و سنجيده گفتن در نهادش گذارد
5 و ماه و خورشيد از قدرت او بشمارى درست در گردشند .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 133
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص١٣٣