حسينى نوشته : و بدرستى كه بودند پيش از آنكه فرو فرستاده شود بديشان باران پيش از ظهور سحاب نااميدان از آن باران .
« وَلَئِنْ أَرْسَلْنا رِيحاً فَرَأَوْه مُصْفَرًّا » 51 كشف : اين آيه توصيف آن مردم است به اين كه ايمانشان ضعيف است و پشتيبانى پروردگار خود ندارند .
« إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ » 52 فخر : يعنى چون آدم كه اگر رو برو باشد ممكن است از جنبش لب چيزى بفهمد ولى چون پشت كرد به هيچ روى در نمييابد .
« مِنْ ضَعْفٍ » و « بَعْدِ ضَعْفٍ » 54 مجمع : عاصم و حمزه با ضمّ ضاد يعنى بصداى جلو خواندهاند و بقيّه با فتح ضاد در هر دو .
« كَذلِكَ كانُوا يُؤْفَكُونَ » 55 فخر : يعنى از حقّ و راستى بباطل و دروغگوئى برشان گردانده بودند .
حسينى : يعنى به اين عالم و عالم ديگر كارشان دروغ گفتن است .
« لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتابِ اللَّه » 56 كشف : يعنى در علم و حكم خداوندى كه در لوح محفوظ ثبت است . و بعضى گفتهاند : يعنى در آنچه بعلم سابق خدائى براى شما نوشته شده است . بعضى گفتهاند : جمله پس و پيش شده است و اين طور است يعنى آنهائى را كه علم و ايمان در كتاب خدا دادهاند گفتند : شما مانديد .
فخر : يعنى در كتاب خدا مدّتى معيّن بوده است تا روز رستاخيز .
« وَلا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ » 57 كشف : يعنى آسايش از موجب گرفتارى بر ايشان فراهم نميشود و راه برون شدن از گرفتارى پذيرفته نميشود ، و مقصود اين است كه توبه شان قبول نميشود و خواهش برگشت به دنيا براى تلافى گذشته پذيرفته نيست .
« وَلَئِنْ جِئْتَهُمْ بِآيَةٍ لَيَقُولَنَّ » 58 كشف : يعنى با اين قرآن كه همه موجبات رهبرى در آن فراهم است اگر آيت ديگرى بياورى باز هم هدايت نميشوند چنان كه از قرآن استفاده نكردند و هدايت نشدند .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 111
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص١١١