آن روز بستمكاران پوزش شان سود ندارد و مجاز نميشوند خود را از مسئوليّت بدر آورند [ به آنها گفته نخواهد شد بياييد توبه كنيد و خداوند را راضى نمائيد و همه عذرها قطع خواهد گشت ]
58 [ اى محمّد ] با اينكه براى اين مردم در قرآن از هر درى مثلى آورديم اگر آيتى [ هم كه تقاضا مىكنند ] براى شان بياورى باز آنها كه كافر شدهاند ميگويند : شما مسلمانان بغلط ميرويد و بيهوده ميگوئيد
59 اين گونه [ نادانى و سر سختى ] مهرى است كه خداوند بر دلهاى مردم بيخرد نهاده است
60 پس [ تو اى پيغمبر در برابر آنها ] شكيبا باش كه وعده خداوندى درست است و بگاه خود ميرسد و كسانى كه رستاخيز باور ندارند تو را سبك نشمارند [ و از بردباريت كم نكنند ] .
سخن مفسّرين : انَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ « 47 فخر : در اين جمله دو احتمال است : 1 - جمله ىانَ حَقًّا » دنبالهء مطلب جلو باشد يعنى انتقام ما درست بود نه ستم و ظلم بود . و جمله ىَلَيْنا نَصْرُ « آغاز جمله ى ديگر است يعنى خوشخبر باشيد و مژده باد شما را كه ما عهده دار يارى مؤمنين هستيم .
2 - يعنى انتقام از مجرمين براى آن بود كه ما بدرستى و عدالت عهده دار يارى هستيم و شما هم آسوده باشيد كه خدا شما را يارى مىكند .
« يُرْسِلُ الرِّياحَ » 48 كشف : ابن كثير و حمزه و كسائى « الرّيح » به صيغه ى مفرد خواندهاند و ديگران به صورت جمع « الرّياح » خواندهاند .
« إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ مِنْ قَبْلِه لَمُبْلِسِينَ » 49 فخر : بعضى گفتهاند : تكرار من قبل براى تأكيد است مثل « أَنَّهُما فِي النَّارِ خالِدَيْنِ فِيها » كه « فيها » براى تأكيد « في النّار » است و بهتر اين است كه كلمه ى « قبل » مقصود پيش از فرستادن باران باشد و دو كلمه ى قبله يعنى پيش از پيدايش ابر است چون نااميدى پيش از باد و ابر است و چون باد و ابر پيدا شد اميد باران هست از اين جهت بهتر است كه چنين معنى شود : پيش از پيدايش باران و جلوتر از پيدايش ابر نااميد بودند .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 110
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص١١٠