فِيه وَالنَّهارَ مُبْصِراً إِنَّ فِي ذلِكَ لآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 86 ) وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَمَنْ فِي الأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّه وَكُلٌّ أَتَوْه داخِرِينَ ( 87 ) وَتَرَى الْجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ صُنْعَ اللَّه الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ إِنَّه خَبِيرٌ بِما تَفْعَلُونَ ( 88 ) مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَه خَيْرٌ مِنْها وَهُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ ( 89 ) وَمَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 90 ) إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِه الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَها وَلَه كُلُّ شَيْءٍ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ( 91 ) وَأَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِه وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنَّما أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ ( 92 ) وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّه سَيُرِيكُمْ آياتِه فَتَعْرِفُونَها وَما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 93 )
ترجمه :
[ اكنون اى محمّد داستان يك پيغمبر و ملَّت او را متوجّه شو كه ] 45 بگروه ثمود مردى از خودشان را بنام صالح فرستاديم [ كه بگويد : ] خدا را بپرستيد ، ولى آنها دو دسته شدند بجنگ با يكدگر
46 صالح بدسته ى مخالف گفت : چرا پيش از نكوكارى شتاب ببدى ميكنيد و كفر و سرسختى را بر ايمان و حقّ پرستى جلو ميداريد چرا آمرزش از خدا نميخواهيد تا شايد رحمت او فراگير شما شود ؟
47 آنها گفتند : ما تو را و هر كه با تو هست شوم مىدانيم [ چه از آنگاه كه تو آمده اى و مردمى پيروت شده - اند ما گرفتار شدهايم ] او گفت : اين شومى و بدبختى شما از جانب خداوند است براى نافرمانى شما و اكنون در آزمايش و گرفتارى هستيد [ تا نمودار شود چگونه پند - پذير هستيد و به راه راست ميرويد ]
48 و در آبادى ملَّت ثمود نه دسته آشوب طلب بودند كه پى اصلاح و درستى نبودند
49 [ آنها با يكديگر چنين شور كرده ] گفتند همسوگند شويد : شبانه سر وقت صالح و خانواده اش رويم و شبيخون زده و كارشان
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 475
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٤٧٥