اخطب و مانند ايشان فرامتبعان خود نمودند : كه اين نه آن است و نعت و صفت وى بپوشيدند ، تا ايشان از ايمان بنبوّت وى بيفتادند و بوى كافر شدند . مجاهد گفت : قومى از دين اسلام مرتدّ گشتند ، اين آيت در شأن ايشان فرود آمد ، اما اهل معانى گفتند :
مراد جملهى كافران زمينند . و بيرون آوردن ايشان از نور نه آن است كه ايشان را نورى بود و از آن بيفتادند ، لكن معنى آن است كه ايشان را خود از نور بازداشتند ، حسن گفت :
نگذاشتند داخل در نورانيّت شوند .
صافى : در كتاب كافى از امام صادق ع نقل شده است : نور ، آل محمّد است و ظلمات ، دشمنان ايشان . ابن ابى يعفور از صادق ( ع ) در ضمن حديث مفصّل نقل كرده است كه فرمود : مقصود آنهائى هستند كه بنور اسلام روشن شدهاند و چون پيرو امام و حاكم ستمكار شدهاند از نور اسلام بيرون شده و بتاريكى و ظلمات كفر گرفتار شدهاند .
سخن ما : كلمهى « ولىّ » بمعنى كلَّى رابطهى مثبت و وابستگى كامل را مىرساند پس ايمان موجب حقيقت ولايت و ارتباط بحقّ است و نتيجهى آن روشنى در نهاد و دل انسان است كه هميشه با خاطر آرام و وجدان سالم و خوشبينى به تمام آفرينش نگاه مىكند . پس مؤمن حقيقى با چشم خوشبينى بعالم مىنگرد و بدبينى و ترديد براى او متصوّر نيست بر خلاف غير مؤمن كه دورى از حقّ او را هميشه اسير شكّ و بدبينى دارد و درين عالم با رنج و فشار وجدان و پس از مرگ به آتش محروميّت از رحمت رحمان ميسوزد .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 520
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٥٢٠