كردم : يا رسول اللَّه ! چرا در اين فرصت كوتاه و مقطع حساس ، مردم را به ترك مخالفت و نافرمانى على دستور نمىدهى ؟ با اينكه در حال حاضر مانعى در بين نيست ؟ رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم چنان گريست كه حالت غشوه بر او عارض شد ! ، سپس فرمود : اى ابن عباس ! اين مسأله از تقدير و قضاى الهى گذشته است كه دشمنان قسم خوردهء اسلام با وى مخالفت خواهند نمود ! به آن كس كه مرا به رسالت برانگيخت ، هيچ كسى از مخالفان و منكران حق وى از دنيا نمىروند مگر آنكه خداوند نعمتى را كه به آنها داده است ، از آنها سلب مىنمايد .
اى ابن عباس ! اگر خواهان ملاقات پروردگارت هستى در حالى كه او از تو راضى و خوشنود باشد ، راه على در پيش گير هر جا كه او هست با او باش و به امامت او خوشنود بوده و با دشمنان او دشمنى كن و با دوستان او دوست باش . اى ابن عباس ! ترديد در بارهء على و ولايتش هرگز به خود راه مده ، چرا كه شك در بارهء على ، مانند كفر به خداى بزرگ است .
« 550 » از سلمان فارسى نقل شده است كه با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بيعت كرديم كه : در نصيحت و تذكر خيرخواهانهء مسلمانان كوتاهى نكنيم ، على را پيشواى خويش بدانيم و او را دوست بداريم .
« 551 » امام صادق عليه السّلام از پدران بزرگوارش عليهم السّلام بازگو نموده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود :
آن شبى كه مرا در آسمان سير دادند و به سدرة المنتهى رسيدم ، منادى حق به من اعلام
هامش
( 550 ) . امالى شيخ طوسى ، جزء ششم ، ص 155 ، ح 9 ؛ كشف الغمّة ، ج 4 ، ص 15 .
( 551 ) . ترجمة امام على بن ابى طالب عليه السّلام من تاريخ دمشق ابن عساكر ، ج 2 ، ص 256 ، ح 779 - 772 ؛ مناقب ابن مغازلى ، ص 104 و 105 ، شمارهء 146 ، 147 و ص 65 ، شمارهء 935 ؛ مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 121 ؛ اسد الغابه ، ج 1 ، ص 69 و ج 3 ، ص 116 و تاريخ اصبهان ج 2 ، ص 229 ؛ ذخائر العقبى ، ص 70 ؛ منتخب كنز العمّال در حاشيهء مسند احمد بن حنبل ، ج 5 ، ص 34 ؛ مستدرك حاكم نيشابورى ، ج 3 ، ص 138 ؛ امالى شيخ طوسى ، جز هفتم ، ص 196 ، حديث 30 .