امتياز دوم آن حضرت اين است كه رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سورهء برائت ( توبه ) را به فلانى ( ابو بكر ) سپرد تا در موسم حج ، بر مشركان مكه قرائت كند ، سپس على را در پى او روانه نمود و آن مأموريت را به على محوّل كرد و على سورهء توبه را از او گرفت و مأموريت را انجام داد ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : اين مأموريت در توان كسى نيست جز مردى كه از من است و من از او هستم .
امتياز سوم كه ابن عباس به آن اشاره مىكند ، اين است كه رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم « يوم الانذار » نزديكان خود را ، بعد از نزول آيهء : «
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
» ، در خانهء خود جمع نموده و در سخنانى به پسر عموهايش فرمود : كدام يك از شما در دنيا و آخرت ، تابع « 1 » و پيرو من خواهيد بود ؟ آنها همگى خواستهء او را رد كردند جز على كه در جمع حضور داشت و سخنى نمىگفت و ناگهان از جا برخاست و عرض كرد : انا اواليك في الدنيا و الآخرة من پيرو و تابع تو در دنيا و آخرت خواهم بود ! رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : آرى تو ولى من در دنيا و آخرت هستى ، ابن عباس گويد : براى بار دوّم رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به يكايك آنها خطاب نموده و سخن خود را تكرار كرد ، اما در اين نوبت نيز ، همان پاسخ را داده و امتناع ورزيدند ؛ باز هم على ، پس از پايان پاسخ آنها ، پيروى خود را به آن جناب ، اعلام نمود و پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم گفتهء او را استقبال نمود و فرمود : تو تابع و پيرو من در دنيا و آخرت خواهى بود .
امتياز چهارم ابن عباس گويد : او نخستين فردى بود كه بعد از خديجه ، اسلام آورد .
هامش
( 1 ) . توالى الشيء تتابع و الموالاة المتابعة ، لسان العرب ، ج 15 ، ص 412 .