مبحث سى و دوم توصيف نمودن رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله ) على ( عليه السّلام ) را به همكارى با خود و ديدار با فاطمه عليها السّلام
« 542 » خوارزمى از ابو سعيد خدرى نقل مىكند كه فاطمه عليها السّلام فرمود : خدمت پدرم شرفياب گرديدم و بر او سلام نمودم ، آن حضرت جوابم را داد . آنگاه گفتم : به خدا سوگند اى پيامبر خدا ، مدت پنج روز است كه در خانهء على غذايى يافت نمىشود و به كام او طعامى نرسيده است ! « نه گوسفندى داريم و نه شترى » « 1 » و هيچ صبحى نيست كه در خانهء على لبى [ براى خوردن غذا ] به حركت در آيد . [ كنايه از اين است كه چيزى در خانه نداريم ] رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به فاطمه عليها السّلام فرمود : دخترم به من نزديك شو و دستت را به پشت من بگذار ، دست گذاشتم ، ديدم سنگى بين دو كتف آن حضرت از عمامه تا سينه آويزان است ! فاطمه عليها السّلام فرياد زد : اى واى كه در خانهء محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مدت دو ماه است كه آتش افروخته نشده است ! در آن هنگام رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : دخترم آيا منزلت على را نسبت به من مىدانى ؟ او در سنين دوازده سالگى با من همكارى صميمانه داشت و در
هامش
( 542 ) . مناقب ابن مغازلى ، ص 379 ، ح 428 ؛ در مناقب خوارزمى اين حديث را نيافتم .
( 1 ) . ضرب المثلى كه اعراب در مورد افراد فقير كه چيزى ندارند به كار مىبرند .