حالى كه شانزده سال از بهار عمر را پشت سر گذاشته بود ، در پيشاپيش من با شمشير جنگيد و در هفده سالگى دلاوران عرب را از پاى درآورد و در بيست و دو سالگى اندوه را از دل من زايل كرد ، در حالى كه پنجاه نفر با او بودند .
فاطمه عليها السّلام با شنيدن اين فضايل على عليه السّلام چهرهاش شاد و روشن شد و همچنان در جاى خويش ايستاد و سخنان پدرش را گوش مىكرد كه على وارد منزل شد ، ديد خانه از نور صورت فاطمه عليها السّلام مىدرخشد ! از فاطمه پرسيد زمانى كه من از خانه خارج شدم ، چنين نورى بر چهرهات نبود ؟ فاطمه عليها السّلام عرض كرد : يا على ! درخشش صورتم به اين علت است كه پدرم فضايل و برتريهاى تو را برايم بيان نمود ، از خوشحالى و شادمانى چهرهام مىدرخشد ! « 543 » عمران بن حصين نقل نموده است كه خدمت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم رسيدم بر او سلام نمودم ، آن حضرت فرمود : اى عمران ! تو در نزد ما منزلت و قدر خاصى دارى ! آيا مايلى با هم به ديدن دخترم فاطمه ، برويم ؟ عرض كردم : پدر و مادرم فدايت باد آرى . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم برخاست و من هم به همراه آن حضرت به خانهء فاطمه رفتيم ، همين كه به در منزل او رسيديم ، پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بر فاطمه ، درود فرستاد و فرمود : دخترم اجازه مىدهيد وارد شويم ؟ فاطمه عليها السّلام عرض كرد : بفرماييد ، پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : خودم و آن كس كه مرا همراهى مىكند ؟ عرض كرد : او كيست ؟ پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : عمران بن حصين خزاعى .
فاطمه عليها السّلام عرض كرد : پدر جانم به آن خدايى كه تو را به نبوّت مبعوث نمود ، جز يك عبا در خانه ، پوشش ديگرى ندارم ! پيامبر فرمود : با آن خود را بپوشان ، فاطمه عليها السّلام عرض كرد :
با عبا تنها بدنم را مىتوانم بپوشانم ولى سرم را چه كار كنم ؟ پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پارچهاى به او بخشيد و فرمود اين پارچه را مقنعه كن ؛ سپس به خانه وارد شديم . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم حال فاطمه عليها السّلام را پرسيد ، فاطمه عرض كرد : مختصر كسالتى دارم و از آن بيشتر از گرسنگى
هامش
( 543 ) . مناقب ابن مغازلى ، ص 398 ، ح 453 ؛ حلية الأولياء ، ج 2 ، ص 42 ؛ ذخائر العقبى ، ص 43 .