مبحث بيست و چهارم دعاى رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله ) براى على عليه السّلام
« 520 » خوارزمى از عبد اللَّه بن سلمة نقل كرده است كه گفت : از على عليه السّلام شنيدم كه فرمود :
در آن زمان كه از شدت درد مىناليدم و عرض مىكردم : خدايا ! اگر عمرم به پايان رسيده ، هر چه سريعتر راحتم كن و اگر از عمرم چيزى باقى است ، شفايى عاجل كرامت نما و اگر اين درد آزمايش و امتحان است ، پس صبر و شكيبايى ، به من مرحمت فرماى . ناگهان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در حالى كه دعايم را شنيده بود به ديدنم آمد و با پاى مباركش به من اشاره نموده فرمود : چه مىگويى ؟ دعا را تكرار نمودم ، آن حضرت براى شفايم ، دست به دعا بلند نمود و عرض كرد : پروردگارا ! او را عافيت ببخش ، از آن زمان به بعد گرفتار دردى نشدم .
هامش
( 520 ) . اين حديث را در مناقب خوارزمى نيافتم ؛ مناقب ابن مغازلى ، ص 123 ، ح 161 ؛ ذخائر العقبى ، ص 94 ؛ الرياض النضره ، ج 2 ، ص 169 ؛ مسند احمد بن حنبل ، ج 1 ، ص 83 ، 84 ، 107 ، 128 ؛ البداية و النهاية ، ج 7 ، ص 369 .