پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در غدير خم فرود آمد ، در حالى كه آن روز هوا بسيار گرم و سوزان بود ؛ از اين رو دستور داد ، زير درختان بزرگى كه در آنجا بود ، بياسايند و با جهاز شتران منبرى بسازند ؛ سپس به اطلاع مردم رساند كه براى نماز جماعت حاضر شوند . گرمى هوا ، به حدّى بود كه مردم رداى خود را بر پاهايشان پيچيده بودند ، تا از شدت گرما خود را محافظت كنند ؛ پس از اجتماع مردم ، رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بر منبر قرار گرفت و على عليه السّلام را فراخواند و در كنار خويش جاى داد و به سخنرانى پرداخت ؛ پس از حمد و ثناى الهى و خطابهء مفصّلى كه ايراد نمود و خبر رحلت خود را به اطلاع مردم رساند ، فرمود : بدانيد كه من از طرف پروردگارم فراخوانده شدهام و نزديك است كه دعوت حق را اجابت كنم و از اين جهان رخت بربندم و جاى من در بين شما خالى خواهد ماند ! هم اكنون در بين شما مردم ، دو شىء بزرگ بر جاى مىگذارم كه اگر به آن دو چنگ بزنيد ، هرگز گمراه نخواهيد شد و آن دو يكى كتاب خدا و ديگرى عترت من است و از يك ديگر فاصله نمىگيرند ، تا در كنار حوض [ كوثر ] بر من وارد شوند .
آنگاه با آواز بلند فرمود : آيا من نسبت به شما به جانتان اولويت ندارم ؟ همگى گفتند : آرى تو بر ما ولايت دارى و بر جميع شئون زندگى اولويت و حكومت دارى ! در آن حال پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم دو بازوى على را گرفت و آنچنان او را بر سر دست بلند نمود كه سفيدى زير بغل مباركش پيدا شد و فرمود : هر كس من مولاى او هستم ، على هم مولاى اوست ! سپس دست به دعا برداشت و فرمود : خدايا هر كس على را پشتيبانى مىكند ، پشتيبان باش و با آن كس كه با او دشمن است دشمن باش ! به يارىكنندهء او نصرت ده و هر كس كه از كمك كردن به او سر باززند ، خوار گردان .
پس از پايان سخنرانى و ابلاغ مأموريت ، از منبر فرود آمد و دو ركعت نماز گزارد و چون وقت نماز ظهر رسيده بود ، با جمع مسلمانان فريضهء ظهر را به جاى آورد و در خيمهء مخصوص خويش جلوس نمود و دستور داد ، در مقابل خيمهاش ، خيمهاى براى على برپا كنند و به على عليه السّلام دستور داد در آن خيمه بنشيند ، سپس دستور داد ، مسلمانان گروه گروه ، براى تهنيت و مباركباد مقام ولايت و وصايت به حضور وى شرفياب شوند و او را تهنيت
آينه يقين ( ترجمة كشف اليقين ، علامه حلي ) ( فارسى ) — صفحة 280
مساهمون: العلامة الحلي
ص٢٨٠