قطعا در آن اختلاف بسيار مىيافتيد . حقيقتا قرآن ظاهرى اعجابانگيز و شگفتآور و باطنى عميق و پربار دارد عجايب و شگفتىهاى آن نابود نمىشود و غرايب آن در امتداد خط جهان پايدار و پايانناپذير است ، تاريكيهاى جهل و نارسايى افكار بشر به وسيلهء آن روشن و كشف مىگردد .
« 254 » على عليه السّلام فرمود : اى فرزند آدم ! بيشتر اهتمام خويش را به آن روزى اختصاص مده كه اگر سپرى شود سر رسيد عمر تو نباشد ، زيرا هر روزى كه در مسير عمر تو قرار دارد ، خداوند روزى تو را در آن روز فراهم مىكند . اگر چيزى اضافه بر روزى خويش كسب كنى و به دست آورى ، براى ديگرى گنجينه نمودهاى ، زحمت و رنج به دست آوردن آن از تو و بهرهمند شدن به آن براى وارث است ، بازتاب اين عمل آن است كه در روز قيامت حساب طولانى خواهى داشت . پس تو اى انسان ! از دارائيت در زمان حياتت استفاده كن و با آن سعادتمند شو و براى روز قيامت توشهاى كه به آن نيازمندى روانه كن ، چرا كه راه سفر خيلى دور است و وعدهگاه تو روز قيامت مىباشد كه دو چيز در آنجا در انتظار توست ، بهشت يا دوزخ ! مواعظ و سخنان حكمت آميز آن حضرت بيش از آن است كه به شماره آيد و اگر بخواهيم در بارهء آنها صحبت كنيم ، موجب اطالهء سخن و ملالآور است و خود موضوع بحثى ديگر مىباشد كه جاى آن در اين كتاب نيست ، علاوه بر اينكه تأليف اين كتاب تنها براى شرح و نقل سخنان آن حضرت نبوده و علت ديگرى در كار است .
هامش
( 254 ) . ارشاد شيخ مفيد ، ج 1 ، ص 228 ، باب سوم ، فصل هفتم .