تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 511

مساهمون:

ص٥١١
مسائل احياى زمينهاى موات " زمين موات " به زمينهايى گفته مىشود كه به دلايلى چون نبود آب ، باتلاق بودن زمين وريگزار يا سنگلاخ بودن آن قابل كشت وزرع يا ساختمان سازى نبوده ويا به دليل كوچ كردن اهالى آن به طور كلى متروكه شده است . زمينهاى موات بر دو قسم است : الف - " موات بالأصالة " ، وآن زمينى است كه از آغاز تا كنون هيچ گونه عمران وآبادانى در آن انجام نشده باشد . ب - " موات بالعرض " ، وآن زمين مواتى است كه در گذشته آباد بوده ولى به هر دليل ويران ومتروكه شده است . " مسأله 2856 " زمينهاى موات بالأصالة جزو انفال است واختيار آن در زمان حضور امام معصوم ( ع ) به دست أو است ، وآن حضرت هرگونه صلاح بداند در آنها تصرف مىكند واجازه أحيا مىدهد يا به افراد تمليك كرده ويا اجاره مىدهد . ودر زمان غيبت امام ( ع ) اگر حكومت صالح اسلامى وواجد شرايط برقرار باشد ، اختيار زمينهاى موات به دست حكومت است ، ودر صورت فقدان حكومت اسلامى يا عدم دخالت آن مسلمانان مىتوانند آنها را أحيا كنند ، وهر كس كه قسمتى را أحيا كند نسبت به آن سزاوارتر است وديگران حق مزاحمت أو را ندارند . " مسأله 2857 " زمينهاى موات بالعرض از جهت شناخت مالك بر دو قسم است : الف - زمينهايى كه داراى صاحب بوده ولى بر اثر رها كردن واعراض ، ساختمانهاى آن با گذشت زمان خراب شده وعمران آن از بين رفته باشد ودر حال حاضر بدون صاحب شمرده شود ، حكم اين زمينها مانند زمينهاى موات بالأصالة است . ب - زمينهايى كه متروكه شده ولى نه چنان كه از آنها اعراض شده وبدون مالك به حساب آيد ، بلكه مالك آن مشخص است ويا اين كه موجود است ولى شناخته شده نيست