كرده تا زنده است خودش در هر سال مقدار معينى از مال را در راه معينى مصرف كند ، پس
از مردن أو ادامه آن واجب نيست .
" مسأله 2847 " اگر نذر كرده مقدار معينى از مال را به مصرف خاصي برساند وآن
مصرف را فراموش كرده وبين چند مصرف مردد باشد ، بايد در هر يك از آن مصرفها همه
آن مقدار را صرف نمايد ، ودر صورتي كه مصرف را فراموش نكرده ولى مقدار معين از
مال را فراموش كرده باشد ، هر مقدار آن را كه يقين دارد مصرف نمايد . واگر عملي را نذر
كرده ومردد بين چند عمل باشد ، بايد همه آن اعمال را انجام دهد ، ودر صورتي كه مقدار
عمل را فراموش كرده هر اندازه را كه يقين دارد انجام دهد .
" مسأله 2848 " در " عهد " نيز همانند " نذر " بايد صيغه خوانده شود ونام خدا بر زبان
جارى شود ، به اين صورت كه بگويد : " با خدا عهد كردم كه فلان كار را انجام دهم " .
همچنين كارى را كه عهد مىكند انجام دهد بايد انجام آن بهتر از ترك آن باشد ، بلكه اگر
كار مباحى باشد كه انجام وترك آن مساوى است بنابر احتياط آن را انجام دهد .
" مسأله 2849 " هر گاه با خدا عهد كند كه كار خيرى را انجام دهد آن عمل مطابق
عهدي كه كرده بر أو واجب مىشود ، وچنانچه به عهد خود عمل نكند بايد به عنوان كفاره
يك بنده آزاد نمايد يا شصت فقير را سير كند يا دو ماه روزه بگيرد .
" مسأله 2850 " اگر براي تخلف نذر يا قسم يا عهد خود كفاره اى معين كند - به عنوان
مثال بگويد : " با خدا عهد كردم كه ديگر سيگار نكشم واگر كشيدم صد تومان صدقه
بدهم " - در صورت تخلف بايد تنها آنچه را معين نموده انجام دهد وكفاره ديگرى واجب
نيست .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 508
مساهمون: الشيخ المنتظري
ص٥٠٨