توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 506

مساهمون: الشيخ المنتظري

ص٥٠٦

روز روزه كافى است ، واگر نذر كند نماز بخواند ومقدار وخصوصيات آن را معين نكند خواندن يك نماز دو ركعتي كفايت مىكند ، واگر نذر كند صدقه بدهد وجنس ومقدار آن را معين نكند بايد طورى باشد كه بگويند صدقه داده است . همچنين اگر نذر كند كارى را براي خدا بجا آورد انجام هر كار نيكى كفايت مىكند ، مگر اين كه كار خاصي را در نظر گرفته باشد . " مسأله 2833 " اگر نذر كند روز معينى را روزه بگيرد بايد همان روز را روزه بگيرد ، وبنابر احتياط مستحب در آن روز بدون ضرورت مسافرت نكند ، وچنانچه مسافرت كرد يا مريض شد يا آن روز مصادف با عيد فطر يا قربان شد ويا زن خون حيض يا نفاس ديد ، در آن روز روزه نگيرد وبنابر احتياط واجب قضاى آن را بجا آورد . " مسأله 2834 " اگر انسان از روى اختيار به نذر خود عمل نكند بايد كفاره بدهد ، وكفاره آن بنابر احتياط واجب آن است كه يك بنده را آزاد نمايد يا شصت فقير را غذا دهد وآنها را سير كند . " مسأله 2835 " اگر نذر كند تا وقت معينى كارى را ترك كند ، بعد از گذشتن آن وقت مىتواند آن كار را انجام دهد ، واگر پيش از گذشتن وقت از روى اختيار آن را انجام دهد بايد كفاره بدهد . ولى اگر پيش از وقت از روى فراموشى يا ناچارى ويا اشتباه انجام دهد دو صورت دارد : الف - اگر مقصود نذر كننده اين باشد كه تا آن وقت معين هر دفعه اى از آن عمل را مستقلا بر خود حرام كند ، چنانچه دوباره آن را بدون عذر انجام دهد بايد براي هر دفعه به مقدارى كه در مسأله " 2834 " گفته شد كفاره بدهد ، ولى براي مرتبه أول كه از روى فراموشى يا ناچارى ويا اشتباه مرتكب شده كفاره لازم نيست . ب - اگر مقصودش اين بوده كه صرف الوجود آن را بر خود حرام كند نه هر دفعه را جدا جدا ، يا شك كند قصدش چگونه بوده ، ديگر چيزى بر أو نيست واز اين پس مىتواند آن عمل را انجام دهد . " مسأله 2836 " كسى كه نذر كرده عملي را ترك كند ووقتي براي آن معين نكرده است ، اگر از روى فراموشى يا ناچارى ويا اشتباه آن عمل را انجام دهد كفاره بر أو واجب نيست ، ولى چنانچه مقصود نذر كننده اين بوده كه هر دفعه اى از آن را مستقلا بر خود حرام كند ، اگر بدون عذر آن را بجا آورد بايد براي هر دفعه كفاره بدهد . " مسأله 2837 " اگر براي عملي كه نذر كرده وقتي معين نكرده است لازم نيست فورا انجام دهد ، ولى بنابر احتياط زياد تأخير نيندازد .