مسائل نذر وعهد
" نذر " آن است كه انسان انجام كار نيكى را براي خدا بر خود واجب كند ، ويا ترك
كارى را كه انجام ندادن آن بهتر است براي خدا بر خود واجب نمايد .
" مسأله 2820 " نذر بر چند قسم است :
1 - نذرى كه براي شكر نعمت دنيوي يا اخروى باشد ، مثلا بگويد : " از براي خداست
بر من كه اگر مرا توفيق حج داد يا به من فرزندى عطا نمود فلان كار خير را انجام دهم " ، يا
براي شكر ترك گناه يا رفع بلا يا بيمارى ويا ساير مشكلات صورت بگيرد ، مثلا بگويد : " از
براي خداست بر من كه اگر از فلان گناه محفوظ ماندم يا بيمارم شفا يافت فلان عمل خير
را انجام دهم " . به اين قسم نذر كه براي شكرگزارى انجام مىشود " نذر بر " گفته
مىشود .
2 - نذرى كه براي زجر وباز داشتن خود از عمل حرام يا مكروه انجام مىدهد ، مثلا
مىگويد : " از براي خداست بر من كه اگر عمدا غيبت كردم يك روز روزه بگيرم " . اين
قسم نذر را " نذر زجر " مىگويند .
3 - نذرى كه مطلق بوده ومشروط ومعلق به چيزى نباشد ، به عنوان مثال بگويد : " از
براي خداست بر من كه فردا را روزه بگيرم " . وبه اين قسم نذر " نذر تبرعى " مىگويند .
" مسأله 2821 " در نذر مجرد نيت وقصد كافى نيست وبايد صيغه خوانده شود ، ولى
خواندن به عربى لازم نيست . بنابراين اگر به فارسي يا هر لغت ديگر بگويد : " از براي
خداست بر من كه اگر بيمارم بهبود يافت فلان كار را انجام دهم " نذر أو صحيح است ،
وهنگامى كه بيمار بهبود يافت كارى را كه نذر كرده بر أو واجب مىشود .
" مسأله 2822 " عبارت " براي خدا " به هر زبان كه باشد بايد در صيغه نذر گفته شود ،
واگر در قلب آن را نيت كند كافى نيست ونذر واقع نمىشود .
" مسأله 2823 " نذر كننده بايد بالغ وعاقل باشد وبه اختيار وقصد خود نذر كند ،