أو ريخته بوده كه قاضى مكة محب الدين طبري احياء وتجديد [ 117 - آ ] نموده ، در حدود سال هفتصد وپنجاه .
بئرالسقيا
السقيا به ضم سين مهمله وسكون قاف . نبذهاى از احوالش در مسجد سقيا سبق ذكر يافت . از عايشه مروى است كه از براي رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - آب خوش را از بئر سقيا مىآوردند ودر خوشى آبش واستقا نمودن براي پيغامبر - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - أحاديث متعددة وارد شده . اين چاه چنان كه مطرى گفته در آخر منزل نقاء است بر يسار كسى كه به جانب بئر على مىرفته باشد ودر كوه كندهاند ومعطل وخراب شده بود كه بعضي از فقراى عجم در سال هفتصد وهفتاد وهشت تجديد وتعمير كرد ولهذا مسمّا شده به بئر اعجام وغير اين نيز اختلافات كرده ، اگر كسى خواهد به أصل رُجوع كند .
بئر العقبة
بعضي گفتهاند كه اين چاهى است كه پيغامبر - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - وأبو بكر وعمر در بالاى أو پاهاى مبارك خود را آويزان كرده نشستهاند ليكن مشهور آن است كه وقوع اين قصّه در بئر اريس بوده اگر هر دو واقع باشد ، قصه متعدد بوده باشد - واللَّه اعلم .
بئر أبى عنبه
به لفظ واحد عنب به معنى انگور . مروى شده كه لشكر بدر را در بئر أبى عنبه عرض كرده ، مردمى را كه خُرد « 1 » بودند رد كردند وآنكه گذشت كه عرض لشكر بدر در بئر سقيا بود مىتواند بود كه اولًا در سقيا بوده باشد وثانياً در اينجا به سبب گردانيدن صغار صحابه - رضىاللَّه عنهم - وشايد كه اين بئر همان چاهى باشد كه امروز معروف است به بئر وادى « 2 » كه أعذب آبار است .
هامش
( 1 ) - ل : جوزد .
( 2 ) - م ول : ودى .