بن شهاب احمد قاوان « 1 » خريده ، برگرد أو محوطه ساخته ، بستان كرده وزينه ساخته كه از آن زينه به چاه درآيند ودر پهلوى چاه در سال هشتصد وهشتاد ودو مسجدى بنا نموده - فرحمه اللَّه .
بئر القراضه
قراضه به قاف ورأى مهمله ودر بعضي نسخ به عين مهمله به جاى قاف وبه ضاد معجمه صاحب تاريخ مىگويد : گمان مىبرم كه صواب اين است .
از جابر بن عبداللَّه - رضىاللَّه عنهما - مروى است كه گفت : چون پدرم شهيد شد قراضه را به أصل وتمرش به قرضداران أو عرض كردم از قبولش ابا نمودند ودر اين حديث است كه پس رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - بيرون آمد در جماعتى از أصحاب وآب دهان مُباركش را در آن چاه انداخته ، دعا كرد كه خداى از عبداللَّه ادا كند واين بئر امروز معروف نيست ، ليكن بايد كه در غربى مساجد فتح بوده باشد در جهت مسجد خربه .
بئر القريصه
كسى لفظش را ضبط نكرده ، مظنون آن است كه تصغير قرصهاى است كه ذكرش گذشت . در مسجد قرصه از سعد بن حرام وحرث « 2 » بن عبيداللَّه - رضىاللَّه عنهما - مروى شده كه گفتند : وضو ساخت رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - از چاهى كه در قريصه است يا « 3 » بئر حارثه ، آب خُورد وآب دهان مبارك انداخت در آن وخاتم شريفش در آن « 4 » افتاد ، پس بيرون كردند آن خاتم را . در شرقي مدينه نزديك به قرصه ، چاهى است معروف به بئر قريصه ، اگر لفظ قريصه به تصغير صحيح باشد آن بئر همين خواهد بود .
هامش
( 1 ) - د : قا ن .
( 2 ) - هر سه نسخه : حارث بن عبداللَّه .
( 3 ) - ل وم ود : قريصه است بئر حارثه يا .
( 4 ) - ل : أو .