المغيرة بن حميد بن عبد الرحمان بن عوف است - رضىاللَّه عنهم - ومعروف است به دار حميد واين خانهاى است كه عبد الرحمان - رضىاللَّه عنه - در حَشّ طلحه آن را اختيار كرده ودر روايتي آنكه رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - آن را به عبد الرحمان داده وأو - رضىاللَّه عنه - ميهمانان رسول را - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - آنجا فرود مىآورده وزعم بعضي رواة آن است كه رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - به دست مبارك خود در آنجا بنا كرده در محل اين خانه ظناً وتخميناً رباط ظاهريه ومتّصل أو محلى معروف به دارالمُضيف است ، بقية دار ابن مسعود - رضىاللَّه عنه - اين دار را دارالقرى يعنى ميهمانخانه مىگفتند وبعضي از آن در زيادتى وليد داخل مسجد شريف شد وبعضي ديگر در زيادتى مهدى .
صاحب تاريخ مىگويد : آنچه مقتضاى ظاهر است آن است كه بقيهء دار مذكور ملاصق منارهء شرقي شامي وآنكه ذكر كردهاند كه بقيهء مذكور در جنب شرقي دارالمضيف است ، ديگر در جهت مشرق دار موسى بن إبراهيم المخزومي است ودر جنب دار موسى ابيات قهطيم « 1 » صوافى است ودر محل أو رباط قاضى فاضل ودار رسام است وديگر طريق است يعنى زقاق مناصع وبعد از آن دار عمرو بن عاص است كه آن را تصدق كرده ومحلش متصل زقاق مناصع است از جانب مؤخر رباط سبيل كه مخصوص رجال است ودر جنب أو دار خالد بن الوليد است وهمين [ 91 - آ ] دار است كه از ضيقش به رسول - صلى اللَّه عليه وآله وسلم - شكايت كرد وايشان فرمودند : « اتّسع في السماءِ » يعنى « 2 » به بلندى بناى آن را گشاده ساز يعنى خانه بر بالاى خانه ساز .
در محل أو مقدم رباط سبيل مذكور است در جنب أو دار أسماء بنتالحسين عَباسيّه است ودر محل أو رباط سبيلي است كه مخصوص نساست متّصل آنچه به مردان اختصاص دارد ودر جنب أو دار ريطه بنت ابىالعباس است كه شرقي آن مأخوذ است از دار أبو بكر وبعد از آن طريق است مقدار پنج گز يعنى كوچهء بقيع گورستان مشهور وبعد از آن
هامش
( 1 ) - وفاء الوفاء : قهطم . ج : 2 ، ص 729 .
( 2 ) - ل : تعنى .