امّا كسوت حجرهء شريفه :
ابن نجّار بعد از ذكر ترخيم حُجره وشبّاك صندل وآبنوس أصفهاني كه مذكور شد گفته كه لا يزال بر همين وضع بود تا آنكه حسين بن أبي الهيجا داماد صالح وزير ملوك مصر ستارت از دبيق « 1 » ابيض كه طراز والجامات مرقوقه داشت وبه حرير سرخ ، سورهء يس را بر وى نوشته بودند فرستاد ومىخواست كه آن را بر حجرهء شريفه تعليق نمايند ، أمير مدينه قاسم بن مهنا آن را منع كرد تا آنكه از خليفه المستضى بامراللَّه « 2 » ، اذن گرفت ومقدار دو سال آنجا مُعلّق بود وبعد از آن از قبل خليفه ستارت از ابريشم بنفسجى « 3 » مطّرز كه در طراز أو اسم مستضى بامراللَّه را نوشته بودند آمد وآن ستارت أول را گرفته أو را پوشانيدند وآن ستارت را به مشهد على - عليهالسلام - برده پوشانيدند وبعد از آن ستار ناصرلدين اللَّه را بر بالاى آن ستارت پوشانيدند وبعد از آن ستاره مادر أو را بر بالاى أو .
ابن نجّار گفته كه : در زمان ما سه ستاره بر بالاى هم است وظاهر در آن است كه ابوالهيجا « 4 » اوّل كسى است كه حجرهء شريفه را كسوت نموده . ودر عشر ستين وسبعمائة سلطان صالح إسماعيل بن ناصر قريهاى از مال بيتالمال مصر خريده وقف كرد كه با حاصل آن ، كعبهء شريفه را هر سال وحجرهء شريفهء نبويّه ومنبر نبوي را در هر پنج سال يك بار كسوت پوشانند بر همين نعت وصفت كه امروز مشاهد است .
وعادت تقسيم كسوت كهنه است نزد ورود كسوت جديد وعلائى « 5 » مىگويد كه در جواز قسمت كسوت تردّدى نيست زيرا كه وقف بعد از استقرار عادت بوده بر قسمت .
اما تخليق يعنى ماليدن خلوق كه خوشبويى است مركب از زعفران وخوشبوييهاى ديگر بر حجرهء شريفه ومسجد شريف .
مروى شده است كه در سنهء سبعين ومائه « 6 » خيزران [ 75 - ب ] به مدينه آمد وفرمود
هامش
( 1 ) - دبيق : پارچهاى از حرير منسوب به شهر دبيق مصر . ستارت از دبيق : پردهء حرير .
( 2 ) - ل : المستضى بامراللَّه دوبار تكرار شده است .
( 3 ) - بنفسجى : بنفشهاى .
( 4 ) - م : ابواليجا .
( 5 ) - م ول : علاى .
( 6 ) - 170 ه . ق .