هيئت مربع ويك كُنج آن مربع بر خانهء يكىاز بني إسرائيل واقع شد وداوود - عليهالسلام - هر چند خريدارى كرد أو ابا نمود وداوود - عليهالسلام - را بر خاطر عاطر گذاشت كه آن خانه را به هر وجهي از وى بگيرد . پس خداى تعالى وحى [ 68 - آ ] فرستاد كه من تو را امر كردم كه براي من خانهاى بنا كنى وتو خواستى كه مغصوبى « 1 » را در آنجا در آرى وحال آنكه غضب « 2 » از شأن من نيست وعقوبت تو آنكه اين خانه را نتوانى بنا كرد . پس داوود - عليهالسلام - گفت : يا رب پس « 3 » از فرزند من وخداى تعالى دعاى أو را أجابت نموده اين كار را به دست سليمان - عليهالسلام - تمام ساخت وچون أبى بن كعب اين قصه بر ايشان خواند ، عباس گفت كه اين خانه را براي مسلمانان تصدّق كردم اما براي مخاصمت تو ، نى .
ونيز در ميزاب اين خانه ميان عباس وعمر مخاصمت اتفاق افتاده وآن اين است كه از ناودان اين خانه عباس بر مسجد يا بر در مسجد آب مىريخت عثمان آن ناودان را از آنجا كند . پس عباس - رضىاللَّه عنه - گفت : واللَّه اين ناودان را در اين مكان ننشانده است الّا رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - به دست مبارك . پس عمر گفت كه واللَّه اين ميزاب را در اينجا محكم نمىكنى الّا آنكه دو قدم « 4 » تو بر كتف من بوده باشد . يعنى قسم ياد كرد كه دو پاى خود [ عباس ] را بر دوش أو نهاده بالا شود وناودان را در جاى خود محكم سازد وموضع آن خانه . چنان كه از ابن عمر منقول است آن است كه در ما بين موضع استوانه مربعه است كه در يلي خانهء مروان است ودر موضع خانهء مروان امروز ميضات « 5 » بابالسّلام است واين استوانهء مذكور پنجم ، أساطين است از منبر شريف ودر حريق آخر تربيع اين استوانه غريق بحر عدم گرديد .
اما اتّخاذ بطيحاء : به سند معتبر از سالم بن عبداللَّه بن عمر مروى شده است كه عمر در ناحيهء مسجد رحبهاى بنا كرد كه آن را بطيحاء خوانند وگفت هر كه لفظ خواهد يا انشاد شعر هوس نمايد يا خواهد آواز بلند كند بايد كه به سوى اين رحبه بيرون شود .
هامش
( 1 ) - م : مغضوبن .
( 2 ) - م ود : غصب .
( 3 ) - ل : بشئ .
( 4 ) - م : پاى .
( 5 ) - ميضات : جاى وضو گرفتن ، وآبى كه از آن وضو مىگيرند ومطهره .