سوى محبوب وطلب قرب ونزديكى به معاهد واثار وآثار وأماكن ومهابط مرغوب مطلوب :
تلك الديار التي قلب المحب له * شوق إليها وتذكار واشجان
وانة وحنين كلما ذكرت * ولوعة وشجى منه واحزان
ديگر وقتي كه از خانه بيرون مىآيد بگويد كه :
« بسم اللَّه ، آمنت باللَّه ، حسبي اللَّهُ توكلت على اللَّه ، لاحول ولا قوة الا باللَّه ، الّلهم إليك خرجت وأنت أخرجتني ، الّلهم سلّمنى وسلّم منى وردنىِ سالماً في دين كما أخرجتني ، اللهم إني أعوذ بك ان اضِل أو أُضل أو ازِل أو أزل أو أظلم أو اظَلَم أو اجَهْل اوْ يجهل علىّ عزّ جارك وجلّ ثناؤك وتبارك اسمك ولا اله غيرك ، اللهم إني اسَالك بحق السائلين عليك وبحق ممشاي هذا إليك إلى آخر الذكر المستحب لقاصد المساجد . »
ديگر اكثار صلوات وسلام بر آن خيرالانام در راه رفتن بلكه بايد كه أوقاف فراغتش مُستغرق صلوات وسلام وساير قربات بوده باشد وبايد كه در راه تتبع نمايد وزيارة كند آن مساجد ومواضع وآثاري كه منسوب است به آن حضرت - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - ودر مساجد منسوبه نمازگزارد ودر چيزى از امر معروف ونهى منكر ، مداهنه ومساهله ننمايد ونزد تضييع حقوق شرع أو - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - غضبناك شود چه لازم مُحبت محب صادق غيرت اوست نزد فوات وتلف حقوق محبوب وادعاى [ 32 - آ ] مُحبت يفقد لازمش كذب روشن ودروغ مُبرهن است .
ديگر چون به حرم محترم نزديك رسد وعلامتهاى آن را ببيند بايد كه خضوع وخشوع أو زيادة شود وآن را بشارت هَنا « 1 » وبلوغ مُنا « 2 » پندارد واگر سوار باشد دابهء خود را از روى شوق تيز راند واگر دابّه ضعيف باشد وقوت « 3 » تيز رفتن نداشته باشد أو را بجنباند ولِلّهِ درّ القايل :
هامش
( 1 ) - هَنا : گوارا .
( 2 ) - مُنا : آرزو .
( 3 ) - م : ندارد .