قرب الديار يزيد شوق الواله * لاسيّما ان لاح نور جماله
أو بشر الحادي بان لاح النقا * وبدت على بعد روؤس جباله
فهناك عيل الصبر من ذي صبوة * وبدا الذي يُخفيه من احْواله
ودر اين زمان بايد « 1 » كه در ازدياد صلوات وسلام اجتهاد تمام نمايد واگر قوت پياده رفتن داشته باشد پياده شود كه در حق مردان قوى مُستحب داشتهاند بعضي وتأكيد نموده براي اجلال وتعظيم رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم .
ديگر چون به حدّ حرم رسد بعد از صلوات وتسليم بگويد :
« اللهم إنّ هذا هُو الحَرَمُ الّذى حرمته عَلَى لِسان حبيبك ورسُولك - صَلى اللَّهِ عليه وآله وسلم - وَدَعاك انْ تَجْعَلَ فيه من الخير والبركة مثلي ما هو بحرم بيتك الحرام فحرّ منى عَلى النار وآمني مِنْ عَذابِكَ يَومَ تَبعث عَبادِك وارْزُقنى مارَزَقْتَه أوليائك وأهل طاعَتك ووفّقنى فيه لِحُسنِ الأدَب وفِعْل الخيرات وتَرْك المُنْكَرات . »
واگر ممرّش به ذوالحليفه باشد چون به مسجد مُعرَّس رسد شتر خود را بخواباند وآنجا نماز گزارد ودر مسجد ذوالحليفه نيز نماز گزارد .
ديگر غسل كند از براي دُخول مدينه شريفه وپاكيزهترين جامههاى خود را بپوشد واگر در خارج مدينه غسل ميسّر نشود بعد از دُخول غسل به جاى آرد واجتناب كند از آنچه بعضي جهلهء عوام مىكند كه در وقت دخول تشبه به محرم نموده برهنه مىشود .
ديگر چون به مدينهء شريفه مُشرف شود وقبهء منيفه نمودار گردد بايد كه استحضار عظمت [ 32 - ب ] وافضليّت آن نموده تصور كند كه اين بقعهاى است كه حق - سبحانه وتعالى - براي حبيب خود اختيار فرموده ودر نظر خود دارد كه به هيچ جايى قدم نمىنهد الّا كه قدمگاه آن حضرت است - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - پس خضوع وخشوع ومسكنت وأدب تمام را شعار ودثار خود سازد به ملاحظهء آنكه مبادا به سبب قلّت أدب چيزى از دقايق حرمت آن حضرت - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - فروگذاشته شود كه سبب
هامش
( 1 ) - م : كه بايد .