كه اثر حياتى بر آن بار نباشد و به همين دليل است كه اقبال چشم اميد به آينده دارد و معتقد است كه شناسايى مقام فلسفى و پذيرش نظريات او بيش از آنكه بر عهدهء مردم امروز باشد بر عهدهء رجال فرداست و به همين مناسبت مىگويد :
انتظار صبح خيزان مىكشم * اى خوشا زرتشتيان آتشم !
نغمهام از زخمه بىپرواستم ! * من نواى شاعر فرداستم !
عصر من دانندهء اسرار نيست * يوسف من بهر اين بازار نيست !
نغمهء من از جهان ديگر است ! * اين جرس را كاروانى ديگر است !
در جستجوى كمال
قابل ذكر است كه دو نكتهاى كه به آن اشاره شد داراى چنان خاصيتى است كه انجام آن از عهدهء مردم عادى ساخته نيست و نمىتوانند اجراى ضرورت اول يا ضرورت دوم را عهدهدار شوند بلكه اين وظيفه مخصوص افراد بسيار معدود و نادر است به خصوص در عصر حاضر كه مردم متدين و علاقمند به روحانيت يا كسانى كه داراى تمايلات مذهبى هستند و افكار دينى دارند ولى با معلومات جديد و علوم كنونى آشنا نيستند و نيز كسانى كه در علوم جديد و فلسفه ، تسلطى دارند ولى واجد تمايلات مذهبى و داراى وجههء دينى صحيحى نيستند ، يا اينكه تمايلات روحانى ندارند . در اين صورت به ندرت افرادى را پيدا خواهيم كرد كه با داشتن فكر