به قرنى آسمان فضل و دانش * فروزان اخترى زايد چو اقبال
ز پاكستان بود اقبال لكن * جهان او را كند اكرام و اجلال
سخنور خاص يك شهر و وطن نيست * كه مه تابد به كوه و دشت و اطلال
خوشا به روزگار مرد دانش * گر او را نيست جاه و منصب و مال
از اين دار فنا چون رخت بربست * كند جا در دل اخيار و ابدال
چو مرغ روح او از اين قفس رست * به بام عرش بگشايد پر و بال
يكى از شعر او آرد شواهد * يكى از گفتهء او گويد امثال
يكى گويد كه در شعبان سفر كرد * دگر گويد كه نى در ماه شوال
نباشد مرگ ، مردان هنر را * گواه من بود تاريخ احوال
كه گر با شهرت و عزت بميرد * ز نو زنده شود هر ماه و هر سال
از اينرو در جهان علم و فرهنگ * درخشد تا جهان باقى است ، اقبال
ساير نويسندگان و شعرا در ايران نيز مقالات و اشعارى در مدح اقبال نگاشتهاند . آقاى مجتبى مينوى كتابى تحت عنوان اقبال