. . . فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ ؛
« 1 »
پس هرگاه تصميم گرفتى با توكل به خدا انجام ده كه خدا آنان را كه بر او اعتماد كنند دوست دارد و يارى كند .
. . . وَ إِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ؛
« 2 »
و اگر حكم كردى ميان آنها به عدالت حكم كن كه خدا دوست مىدارد آنان را كه حكم به عدل مىكنند .
. . . إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ ؛
« 3 »
همانا كه او ( خدا ) هرگز متكبران را دوست نمىدارد .
. . . وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ؛
« 4 »
و از نعمتهاى خدا بخوريد و بياشاميد و اسراف مكنيد كه خدا مسرفان را دوست نمىدارد .
. . . لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ؛
« 5 »
حرام مكنيد طعامهاى پاكيزهاى كه خدا براى شما حلال نموده و ستم مكنيد كه خدا ستمكاران را دوست نمىدارد .
ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ * وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ
؛ « 6 »
خداى خود را به تضرع و زارى و به صداى آهسته بخوانيد ( و بر خلق ستم مكنيد ) كه خدا هرگز ستمكاران را دوست نمىدارد . هرگز در زمين پس از آنكه كار آن به امر حقّ ، نظم و صلاح يافت به فساد و تبهكارى برنخيزيد و خدا را ، هم از راه ترس هم از روى اميد ، بخوانيد كه البته رحمت او به نيكوكاران نزديك است .
هامش
( 1 ) . همان ، آيهء 159 .
( 2 ) . مائده ( 5 ) آيهء 42 .
( 3 ) . نحل ( 16 ) آيهء 23 .
( 4 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 31 .
( 5 ) . مائده ( 5 ) آيهء 87 .
( 6 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 55 و 56 .