2 - پروردگار من و شما خداست
( 1 ) حضرت امير - عليه السلام - در خانهء ام عمرو از طائفهء « عنزه » ( يكى از همسران آن حضرت ) تشريف داشت ، قنبر به نزد آن حضرت آمد و گفت : ده نفر بر در خانه آمده و شما را به خدايى مىخوانند .
امير المؤمنين به قنبر فرمود : آنان را بياور ، پس بر آن حضرت وارد شدند .
على - عليه السلام - : چه مىگوييد ؟
غلات : تو پروردگار و آفريدگار و روزىرسان ما هستى ؟
على - عليه السلام - : واى بر شما ! چنين نگوييد من هم مانند شما مخلوق خدايم . ولى آنان نپذيرفتند .
على - عليه السلام - واى بر شما ! پروردگار من و شما خداست ، توبه كنيد و از اين عقيده برگرديد .
غلات : تو پروردگار و روزى دهنده و خالق ما هستى .
على - عليه السلام - به قنبر فرمود : برو چند كارگر بياور ، قنبر ده كارگر با ابزار حفارى حاضر كرد ، على - عليه السلام - به كارگران دستور داد گودالى در زمين حفر كنند و آنگاه در ميان گودال ، هيزم افكنده آتشى بزرگ افروختند و در اين موقع كه آتش زبانه مىكشيد به آنان مىفرمود : واى بر شما ! توبه كنيد و از عقيدهء خود دست برداريد .
گفتند : هرگز .
پس على - عليه السلام - همهء آنان را به تدريج در ميان آتش انداخت و آنگاه فرمود : هر زمان كه چنين امر منكرى ببينم ، آتشم را مىافروزم و قنبر را مىخوانم « 1 » .
3 - من هم بندهء خدايم
( 2 ) حضرت امير - عليه السلام - در روز ماه رمضان بر جماعتى مىگذشت كه به
هامش
( 1 ) - شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 1 ، ص 425 . رجال كشى ، ص 61 ، در عنوان قنبر .