و آله - را در حالى كه امير المؤمنين نيز در ميان آنان بود گرد آورده از آنان دربارهء حكم مسح بر كفشها پرسش نمود .
مغيرة بن شعبه گفت : من رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - را ديدهام بر كفشها مسح كرده است « 1 » .
امير المؤمنين - عليه السلام - فرمود : آيا پيش از نزول سورهء « مائده » يا پس از آن ؟
مغيره : نمىدانم .
على - عليه السلام - قرآن حكم مسح را بيان نموده كه لازم است بر روى پا باشد ، و سورهء « مائده » كه متضمن اين حكم است حدود دو يا سه ماه قبل از رحلت رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - نازل شده است « 2 » .
هامش
( 1 ) - مغيره در اين ادّعايش بر رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - افترا بسته ، چرا كه مغيره مردى منافق بوده و نفاق او را خليفه سومشان عثمان و نيز عبد الرحمن بن عوف يكى از شش نفر شوراى آنان و از عشره مبشّره تصديق نموده ، و علت اين كه امير المؤمنين - عليه السلام - به جاى تكذيب او به او فرمود : كه آن مخالف آيات قرآن است ؛ زيرا تكذيب او شاهد خارجى نداشت و اثبات آن مشكل بود .
گذشته از اين كه صدوق ( ره ) فرموده : كفش داشتن رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - سند تاريخى ندارد جز كفشى كه نجاشى براى آن وجود مبارك ( ص ) هديه فرستاده و تازه آن هم رويش شكافته بوده و پيغمبر ( ص ) در حالى كه كفش به پا داشته بر روى پاهايش مسح مىنموده و كسانى كه درست متوجه نبودهاند مىگفتهاند : پيغمبر بر كفشهايش مسح نموده است . ( مؤلف )
( 2 ) - تهذيب ، ج 1 ، ص 361 ، حديث 21 .